Planten en bloemen (zie ook http://toverleven.cultu.be/vervelende-eetbare-onkruiden)

De volgende planten kun je gebruiken om je maaltijden aan te vullen:

Madeliefje
Alleen de bloemkoppen, de rest is te bitter.

Brandnetels
Wel koken zodat de brandharen weg zijn. Ook lekker om thee van te maken.

Paardebloem
Jonge blaadjes zijn lekker in salade of bij de aardappels LET OP:LIJKT OP JAKOBSKRUISKRUID EN DAT IS GIFTIG! (zie hieronder) Lijkt ook op biggenkruid, wat ook eetbaar, dus dat is geen probleem. Ook boterbloemen zijn giftig, met Boerenwormkruid is voorzichtigheid geboden. Hier lees je hoe je ze van elkaar kunt onderscheiden https://oor4uguilde.wordpress.com/2018/08/25/blog-post-title-6/

Zevenblad
Een beetje taai, maar als je ze meekookt met aardappelen goed te eten. Het lijkt op het eveneens eetbare kervel, fluitekruid en duizendblad. LET OP: NIET  VERWARREN MET DE Giftige  VIER  DOLLE KERVEL, HONDS PETERSELIE, GEVLEKTE SCHEERLING en WATER SCHEERLING!!!!!(Zie hieronder)

Vogelmuur
Lekker als salade, vooral de jonge stengels zonder bloemetjes.

Klaver
De blaadjes zijn lekker mals en smaken zacht.

Duizendblad
Gebruik de blaadjes om thee mee te trekken. Niet te veel, want de smaak is sterk.

Kamille
Zorgt voor een lekkere thee die je 'opkikkert'.

http://www.hiking-site.nl/verzorging_voeding_natuur_planten.php

 

 

 

Eetbaar:

Fluitekruid
Anthriscus sylvestris

 

Plant familie: 

Apiaceae (Schermbloemenfamilie)

 

Plantenlaag:

Kruidlaag

 

Plantenfuncties:

groentes, vers eetbaar, verwerkt eetbaar, inheems,

 

Bloeitijd:

april - juni

 

Oogsttijd:

maart

 

Beschrijving:


 

Fluitenkruid dankt zijn naam aan het feit, dat door de holle stengel er fluitjes van gemaakt kunnen worden. Het is een rechtop groeiende, overblijvende plant met veel blad en vertakkingen, tot 1 m hoog, met holle, groene, gekerfde stelen, die harig zijn bij de grond, maar bovenin glad. Fluitenkruid is het naaste, wilde familielid van de gekweekte kervel. Ze hebben het frisse, kruidige aroma met elkaar gemeen. Fluitenkruid is de eerste schermbloemige die in de lente bloeit. Hij lijkt veel op giftige hondspeterselie en dollekervel, dus goed determineren!
Bladeren: grasgroen, enigszins donzig, gesplitst, lijkend op V-vormige varens.
Bloemen: zeer kleine, witte schermbloemen.
Rauw zijn de jonge bladeren lekker als toevoeging in salades. Verder is het een goede smaakmaker voor sperciebonen en omelet.
Een tweede oogst van niet-bloeiend blad verschijnt vaak in de herfst en blijft de hele winter groen. Lekker voor soepen en ovenschotels.

 

Meer informatie:

Fluitekruid

 

O.a. verkrijgbaar bij:

www.vreeken.nl

 

Deel deze informatie:

 

 

http://www.permacultuurnederland.org/planten.php?zoek=&laag=&functieSER=Z24=&pid=155&page=9

 

Eetbaar:

Fluitenkruid

Ga naar: navigatiezoeken

Fluitenkruid



Taxonomische indeling

Rijk:

Plantae (Planten)

Stam:

Embryophyta (Landplanten)

Klasse:

Spermatopsida (Zaadplanten)

Clade:

Bedektzadigen

Clade:

'nieuwe' Tweezaadlobbigen

Clade:

Campanuliden

Orde:

Apiales

Familie:

Apiaceae (Schermbloemenfamilie)

Geslacht:

Anthriscus (Kervel)

 

 

 

 

soort

Anthriscus sylvestris
(L.Hoffm. (1814)



Portaal  

Biologie

 

 

Fluitenkruid (Anthriscus sylvestris) is een plant uit de schermbloemenfamilie (Umbelliferae of Apiaceae). De soort komt in Nederland en Vlaanderen algemeen voor, in het bijzonder op plaatsen die met gras begroeid zijn. De plant komt veelal talrijk voor in wegbermen die hierdoor wit gekleurd worden.

Het fluitenkruid dankt zijn naam aan het feit dat van de stengel fluitjes gemaakt kunnen worden. Om een fluit te maken moet bij een holle fluitenkruidpijp, met onderaan een dichte knoop, ongeveer halverwege een snee overlangs gemaakt worden. In Friesland wordt deze plant ook wel pinksterbloem genoemd, niet te verwarren met de eigenlijke pinksterbloem.

De plant werd door Jac. P. Thijsse ook wel 'Hollands kant' genoemd. Dit omdat de bloemen fijn van vorm zijn.

De schermen zijn samengesteld uit witte bloempjes die tamelijk vroeg bloeien. De stengels zijn hol en gegroefd en vaak roodbewaasd. De plant is behaard en kan 1,5 m hoog worden. De bloem is wit en heeft een doorsnede van 3-4 mm. Elk bloempje heeft een omwindseltje en vijf kroonblaadjes, waarvan er twee kleiner zijn. De bloemen vormen samengestelde schermen met acht tot vijftien schermstralen. De bloeiperiode loopt van april tot juni. De bladeren zijn twee- tot drievoudig geveerd; de onderzijde is zachtbehaard. Fluitenkruid heeft donkerbruine, cilindervormige dopvruchtjes met een geribde snavel.

Bloemen

http://nl.wikipedia.org/wiki/Fluitenkruid

Fluit van Fluitekruid

http://www.youtube.com/watch?v=-XAg9s9Hvfk

 

Eetbaar:

Anthriscus sylvestris Fluitenkruidbloemen.jpg

[x] Wikimedia Commons in het Nederlands

From Wikimedia Commons, the free media repository

Jump to: navigationsearch



Size of this preview: 721 × 600 pixels. Other resolutions: 289 × 240 pixels | 577 × 480 pixels | 924 × 768 pixels | 1,232 × 1,024 pixels.

Full resolution ‎(1,537 × 1,278 pixels, file size: 298 KB, MIME type: image/jpeg)

Picture made by myself: Anthriscus sylvestris flowers (Fluitenkruidbloemen);




http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Anthriscus_sylvestris_Fluitenkruidbloemen.jpg


 

Fluitend de lente in




8 april 2011

Ze zijn zo gewoon dat we er niet meer van op kijken, het fluitenkruid is namelijk op de meeste voedselrijke bodems te vinden. Onbewust roept de plant met zijn mooie witte bloemschermen toch vast bij velen het lentegevoel op. Dit jaar kwamen de eerste waarnemingen al in de tweede helft van maart binnen, een goede week eerder dan verwacht.







Fluitenkruid
Foto: Paul Busselen, KU Leuven

Op papier is het fluitenkruid (Anthriscus sylvestris) een plant die aan het begin van de zomer bloeit; in praktijk zijn ze toch echt wat eerder. Volgens de verwachting van De Natuurkalender zou de eerste vijf procent van de planten dit jaar al rond 1 april beginnen te bloeien; de exemplaren in maart lopen dus zelfs wat voor op die voorspelling. Of we de fraaie witte bloemen dan ook weer eerder kwijt zijn moeten we nog even afwachten; volgens de verwachting is het grootste deel van de bloei eind april achter de rug. Maar niet getreurd: wie in het najaar op de valreep nog lentekriebels wil voelen, kan tijdens een zachte november of december nog op zoek naar bloeiend fluitenkruid.

De naam fluitenkruid ontleent de plant aan, niet verrassend, het feit dat je van de holle steel fluitjes kan maken. Wie op zo’n fluitje blaast proeft een kruidige smaak. Geen zorgen, de plant is een van de vele wilde planten die gewoon eetbaar zijn en niet misstaan in een frisse salade. Maar het is wel oppassen geblazen, want een paar familieleden van het fluitenkruid zijn heel erg giftig.

Van de giftige schermbloemigen zijn de gevlekte scheerling en de waterscheerling de meest gevaarlijke dubbelgangers van het fluitenkruid. Deze scheerlingen kunnen bij inname zelfs dodelijk zijn. De giftige verwanten van het fluitenkruid bloeien gelukkig wat later: vanaf mei tot en met augustus. De gevlekte scheerling herken je vooral aan z’n muizengeur en de purperen vlekjes op de stengel. De waterscheerling is minder algemeen dan het fluitenkruid en groeit voornamelijk naast watertjes. De waterscheerling is vooral te herkennen aan het (giftige!) gele sap. Minder gevaarlijk, maar nog steeds sterk giftig, is de dolle kervel. Die laatste ontleent zijn naam wellicht aan het dronken gedrag dat vee vertoont al ze per ongeluk wat van de dolle kervel eten.

Geniet de komende weken in ieder geval van de mooie witte fluitenkruidbloemen; vele insecten doen dat ook graag. De talrijke grote witte bloemschermen die bestaan uit tientallen kleinere bloempjes trekken veel zweefvliegen, bijensoorten, vlinders en kevers aan. Die snoepen daarmee van de nectar of het stuifmeel, of gebruiken de bloem als zonneterras. Al met al dus niet zo heel gewoon, dat fluitenkruid!

http://www.natuurkalender.nl/nieuwsitems/2011-04_fluitenkruid.asp

Eetbaar

Chervil – Herb Uses as Spice and Benefits

134SHARES

Botanical Name of Chervil: Anthriscus cerefolium.

Chervil is one of the first garden herbs that can be harvest in spring and traditionally viewed as a symbol of new life.

The plant has a long history of use, and it was highly regarded as a spice and medicinal herb by the ancient Greeks, Egyptians, and Romans.

The Romans spread and introduced the plant to rest of Europe where it soon became naturalized in many areas.

In the famous writings of the author and naturalist Pliny the Elder (23-79 AD), the Natural History (Naturalis Historia) he mentions chervil where he recommends it for hiccups among other things.

Today, the herb is mostly known for its culinary uses, and since there is little scientific evidence that the plant has any unique medicinal properties, apart from its nutritional value, it is hardly ever used in modern-day herbal medicine.

chevril herb uses
Chevril Uses and Benefits

Uses of Chervil in Traditional and Folk Medicine

Even though chervil is no longer considered to have any significant value as a medicinal herb, it has had its applications in folk medicine for various ailments, both externally and internally.

 

Just like many other plants in the Apiaceae family, the herb is regarded to have a slight digestive, diuretic, expectorant, sudorific and stimulant properties. [1]

It is said that the herb could be used as a relief for high fever and colds. It is also thought that chervil may contribute to lowering high blood pressure[2]

Chervil was once valued as a “spring tonic” for cleansing the liver and kidneys, and as a remedy for enhancing digestion, gout, arthritis and for poor memory, and mental depression[3]

Traditionally, the bruised leaves were used as a poultice and applied to slow-healing wounds and painful joints. As a remedy for sore and inflamed eyes, it was used in the form of an infusion as an eyewash. [4]

The herb is nutritious and rich in vitamin C, carotene, iron, calcium, and magnesium.

chervil herb spice
Chervil – A Delicate Kitchen Herb

Culinary Uses of Chervil as a Spice Herb

Chervil has a fresh aromatic and slightly sweet flavor not unlike aniseed.

For flavoring, small quantities are best. It is an essential ingredient in the traditional French herbal mixtures “bouquet garnis” (basil, burnet, chervil, rosemary, peppercorns, savory and tarragon) and “fines herbes” (finely chopped parsley, chives, tarragon, and chervil).

It is best to use the fresh leaves as the flavor diminish rapidly if the herb is dried or cooked.

Chervil is an excellent addition to salads and it is often used for cheeses, scrambled eggs, omelets, tomato dishes, soups, sauces, stews, chicken, fish (seafood) and grilled dishes. The middle eastern vegetarian salad “tabbouleh.” often contains the leaves.

The herb is also excellent for marinade and spice butter and to add flavor to the extra-virgin olive oil.

In soups, stews, sauces and other hot dishes, the herb should be added in the final stages of the cooking to preserve the flavor.

The roots and the flowers of chervil are also edible, but apart from as a garnish, the flowers are rarely used.

 

It is best to cook the roots and serve them hot or cold in the form of a vegetable.

Chervil Anthriscus cerefolium
Chervil (Anthriscus cerefolium) – Illustration ©The Herbal Resource

Active Ingredients and Substances

Chervil contains about 1% essential oil, with estragole and 1-allyl-2,4-dimethoxybenzene as the main constituents in addition to trace amounts of anethole (contributes to the anise flavor) and other substances.

Furthermore, the plant contains flavonoids (apiin, etc.), minerals such as calcium, iron, magnesium and potassium, vitamin C, carotene, and bitters.

The fruits contain a fatty oil with petroseline and linoleic acid. [5]

Plant Parts Used

It is the leaves that are used, mostly as a spice, but sometimes for medicinal purposes.

The leaves have a slightly peppery taste and aroma somewhat akin to anise and are harvested before the plant begins to bloom, The flowers make a beautiful garnish.

When storing the leaves for later uses, it is best to freeze them. Frozen leaves can keep for three or four months.

Growing Chervil

Although the plant is a biennial, it is usually cultivated as an annual. 

Chervil is grown in the same way as parsley. The leaves are harvested after 7 to 10 weeks after sowing and can be collected until the plant produces flowers.

When growing chervil from seed, it is best to spread the seeds well and cover them with a thin layer of soil.

The seeds germinate quickly, and thinning the seedlings is essential so that they stand approximately 20 cm apart.

It is a good idea to sow chervil several times during the summer with two to three weeks apart, to ensure fresh continuous supply of the leaves.

Chervil often self-sows when it has established itself and grown in a suitable position.

The herb thrives best in nutritious, well-drained soil and lights soil that is good for moisture.

Water the plants regularly during dry periods. Also, shelter them for strong winds. The plant does not tolerate full sun well.

It is regarded to be a good companion plant for growing with carrots, radishes, dill, and coriander. If grown alongside lettuces, it is thought to offer protection from aphids, slugs, and ants.

When collecting the plants from the wild, it must be done with care as it shares some similarities with the poisonous hemlock (Conium maculatum) and fool’s parsley (Conium maculatum). [6]

Dosage and Administration

There is no established dosage for chervil for medicinal purposes.

Traditionally it is sometimes recommended for a therapeutic purpose to drink few cups a day of chervil tea.

As a tea: Add of 25 g of the finely chopped fresh leaves to a cup of boiling water. Steep for 10 minutes and then strain.

Possible Side Effects and Interactions of Chervil

There are no restrictions in using the herb as a spice in cooking,

Pregnant and lactating women should consult a professional healthcare provider before using it for medicinal purposes.

Avoid using in those with known allergies or sensitivity to chervil, or other members of the Apiaceae family. [7]

Other Common Names

Habitat

Chervil is native to Central Asia (the Caucasus, from Iran to southern Russia.

Today, chervil is a favorite garden plant, and it is cultivated in Europe, North America and other places around the world.

Plant Description

Chervil is an annual plant that belongs to the celery, carrot or parsley family. (Apiaceae) It can grow up to 30-70 cm (12–30 inches) high and 20-30 cm (8 to 12 inches wide).

The straight stems are thin, and the light green finely divided curly tripinnate leaves are similar to those of parsley.

The inconspicuous white flowers form small umbels. The root is long and pointed and smells of anise. The fruits are glossy black, 9.8 mm long with a long, narrow beak.

Supporting References

[1Reader’s Digest: Magic and Medicine of Plants. Reader’s Digest 1986

[2ScienceAlert – A Multifunctional Miraculous Nutritional Herb

[3Hoffmann, David: The New Holistic Herbal. Boston. Element Books Ltd. 1990.

[4Bown, Deni: The Royal Horticultural Society New Encyclopedia of Herbs and Their Uses. London, England. Dorling Kindersley 2002.

[5Obanis.org – NOBANIS –Invasive Alien Species Fact Sheet

[6Bown, Deni: Herbal. The Essential Guide to Herbs for Living. London, England. Pavilion Books Limited 2003.

[7Elias, Jason & Shelagh Ryan Masline: The A to Z Guide to Healing Herbal Remedies. New York. Dell Publishing 1995.

 

http://​https://www.herbal-supplement-resource.com/chervil-herb-uses-benefits.html

GIFTIG:

Hondspeterselie

Ga naar: navigatiezoeken

Hondspeterselie



Taxonomische indeling

Rijk:

Plantae (Planten)

Stam:

Embryophyta (Landplanten)

Klasse:

Spermatopsida (Zaadplanten)

Clade:

Bedektzadigen

Clade:

'nieuwe' Tweezaadlobbigen

Clade:

Campanuliden

Orde:

Apiales

Familie:

Apiaceae (Schermbloemenfamilie)

Geslacht:

Aethusa

 

 

 

 

soort

Aethusa cynapium
L. (1753)



zaadjes

Portaal  

Biologie

 

 

Hondspeterselie (Aethusa cynapium) is een plant uit de schermbloemenfamilie (Umbelliferae of Apiaceae). De toevoeging 'hond' aan peterselie heeft dezelfde functie als bij hondenweer. Hondspeterselie is dus slechte of kwade peterselie. De plant komt voor langs wegkanten, in moestuinen en akkers. Ze hebben dubbel of drievoudig geveerde, glanzende bladeren. Gewoonlijk bereiken de planten een hoogte van circa 1,2 m, maar vaak zijn ze kleiner.

Let op: hondspeterselie is geen peterseliesoort (Petroselinum). De plant is giftig.

Hondspeterselie bloeit van juni tot oktober met witte, 2 mm grote bloemen. De bloemen vormen schermen van 2-6 cm doorsnede. Er wordt een omwindseltje gevormd door lange, lijnvormige, hangende schutblaadjes aan de voet van een schermpje.

De plant heeft eivormige, geribde vruchtjes zonder stekels.

De bladeren zijn twee- tot drievoudig geveerd. De deelblaadjes zijn veerspletig. De bladsteel is breed en is voorzien van een schede.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Hondspeterselie

 

 

Zoek de verschillen. 

GIFTIG

(Hondspeterselie, Aethusa cynapium)

Hondspeterselie is eigenlijk geen peterseliesoort. De hondspeterselie behoort tot de schermbloemenfamilie. Alleen de bladeren lijken wat op peterselie. Als u oplet zult u de peterselie en hondspeterselie niet gauw door elkaar halen. Als u de blaadjes van de hondspeterselie tussen de vingers wrijft stinkt het ongeveer naar knoflook. De blaadjes glanzen ook veel meer en branden op de tong. Hondspeterselie is dus giftig. De hondspeterselie groeit van juni tot en met de herfst (oktober). Hondspeterselie kan je ook te verwarren met fluitenkruid "Anthriscus sylvestris" en dolle kervel "Chaerophyllum temulum". Deze lijken sterk op elkaar.

(fluitenkruid)

Het fluitenkruid bloeit van april tot juni. De naam Fluitenkruid dankt de plant aan het feit dat de stengels hol zijn. Kinderen maakten er vroeger een fluitje van. Fluitenkruid werd in vroeger tijden om zijn gele kleurstof gebruikt. Fluitenkruid werd in maart geoogst en als smaakmaker gebruikt. Zoals ik al zei: dit kruid is gemakkelijk door elkaar te halen met de zeer giftige hondspeterselie en dolle kervel.

(Dolle kervel)

Dolle kervel bloeit vanaf mei t/m juli.

Disclaimer. Ik raad iedereen sterk aan om zonder de benodigde kennis niet te gaan plukken. Sommige planten zijn zeer giftig en kunnen ernstige schade aan uw gezondheid toebrengen en zelfs dodelijk zijn. Zonder goede kennis laat u het beste de planten staan. Het gebruik is geheel op eigen risico. Met elke plant of (on)kruid: kijk goed uit.

http://www.grenswetenschap.nl/permalink.asp?grens=4627

 

GIFTIG: Gevlekte scheerling

Ga naar: navigatiezoeken

Gevlekte scheerling



Taxonomische indeling

Rijk:

Plantae (Planten)

Stam:

Embryophyta (Landplanten)

Klasse:

Spermatopsida (Zaadplanten)

Clade:

Bedektzadigen

Clade:

'nieuwe' Tweezaadlobbigen

Clade:

Campanuliden

Orde:

Apiales

Familie:

Apiaceae (Schermbloemenfamilie)

Geslacht:

Conium

 

 

 

 

Soort

Conium maculatum
L. (1753)

Portaal  

Biologie

 

 

GIFTIG


 

De gevlekte scheerling (Conium maculatum) is een plant uit de schermbloemenfamilie (Umbelliferae oftewel Apiaceae). De plant lijkt op kervel. Alle delen van de plant zijn giftig. De stengel is kaal en aan de voet roodbruin gevlekt. Bij kneuzing geeft de plant een "muisachtige" geur. Hij komt voor langs dijken, wegen en weilanden, maar is vrij zeldzaam in Nederland.

Inhoud

Socrates

Men meent dat Socrates met het gif van de gevlekte scheerling is gedood[1][2][3], maar dat wordt ook door sommigen betwist. Het sap van de gevlekte scheerling werd door de oude Grieken wel gebruikt om een doodvonnis te voltrekken. De plant bevat het zenuwgif coniine en heeft in kleine hoeveelheden al de dood tot gevolg.

Kenmerken

De bloemen zijn wit en hebben een doorsnede van circa 2 mm. Er zijn vijf kroonblaadjes met een gekrulde top.

De bloemen vormen een samengesteld scherm met een doorsnede van 2-5 cm. Er zijn tien tot twintig schermstralen en omwindseltjes met drie tot vijf blaadjes die allen naar één kant gekeerd zijn. De plant bloeit van juni tot de herfst.

De bladeren zijn twee- of drievoudig geveerd en kunnen 30 cm lang worden.

De gevlekte scheerling heeft een eivormige tot ronde vrucht met vijf ribben, maar zonder oliestriemen.

Referenties

  1.  artikel over Socrates' dood
  2.  2. Daugherty CG (1995) 'The death of Socrates and the toxicology of hemlock'. J Med Biography 3, 178-82.
  3.  de Boer, J. 'The death of Socrates. A historical and experimental study on the action of coniine and conium maculatum.' Arch Int Pharmacodyn 1950; 83:473-490.

Conium maculatum - MHNT

Conium maculatum - MHNT

http://nl.wikipedia.org/wiki/Gevlekte_scheerling

 

GIFTIG: Waterscheerling

Ga naar: navigatiezoeken

Waterscheerling



Taxonomische indeling

Rijk:

Plantae (Planten)

Stam:

Embryophyta (Landplanten)

Klasse:

Spermatopsida (Zaadplanten)

Clade:

Bedektzadigen

Clade:

'nieuwe' Tweezaadlobbigen

Clade:

Campanuliden

Orde:

Apiales

Familie:

Apiaceae (Schermbloemenfamilie)

Geslacht:

Cicuta

 

 

 

 

Soort

Cicuta virosa
L. (1753)



Portaal  

Biologie

 

 

GIFTIG

De waterscheerling (Cicuta virosa) is een plant uit de schermbloemenfamilie (Umbelliferae of Apiaceae). De plant komt van nature voor in de gematigde zone van het noordelijk halfrond en is zeer giftig, vooral de wortel.

De waterscheerling bloeit van juni tot augustus.

Inhoud

Etymologie

De naam Cicuta zou samenhangen met het Oudgriekse `kuó` dat `hol zijn` beduidt en zo verband houdt met de holle wortel. De ` Scheerling` ontleent zijn naam aan een Middelnederlands woord `screninc` dat `drek of mest` betekent en aldus samenhangt met de typische geur van de plant. De soortaanduiding virosa maakt nog duidelijk dat de plant `giftig` is. Er is altijd veel verwarring geweest bij de naamgeving. Zo is Cicuta ook gebruikt om dolle kervel (Chaerophyllum temulum) aan te duiden. Evenzo de gevlekte scheerling (Conium maculatum).

Beschrijving

Deze overblijvende nauwe verwant van de peterselie en de selderie is een hoge plant (tot 1,2 m.) van de waterkant. Een forse rechtopstaande of drijvende wortelstok blijkt bij doorsnijden door tussenschotten in vele kamertjes verdeeld te zijn. Deze geurige wortelstok is zwaar giftig. De in hun geheel driehoekige bladeren zijn dubbel gevind en de vrij grote bladslippen zijn smal lancetvormig en hebben een gezaagde rand. Ze kleuren in het najaar rood/geel.

Aan de top van de rolronde stengels zijn de kleinbloemige witte of roze schermen te vinden. Ze zijn nogal bol, bestaan uit vele stralen en hebben geen omwindsel maar wel omwindseltjes. De vruchtjes zijn tweedelige splitvruchten en ongeveer rond en breed geribd. De deelvruchtjes zijn eenzadig.





blad

Voorkomen

Moeras en vochtige veengebieden. Voedselrijke slappe zompige walkanten van kanaal, plas en poel.

Externe link



Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Cicuta virosa op Wikimedia C

http://nl.wikipedia.org/wiki/Waterscheerling

InfoNu.nl > Kunst en Cultuur > Mythologie > Gevlekte scheerling en de gifbeker



GIFTIG

Dolle kervel

 

Ga naar: navigatiezoeken

Dolle kervel



Taxonomische indeling

Rijk:

Plantae (Planten)

Stam:

Embryophyta (Landplanten)

Klasse:

Spermatopsida (Zaadplanten)

Clade:

Bedektzadigen

Clade:

'nieuwe' Tweezaadlobbigen

Clade:

Campanuliden

Orde:

Apiales

Familie:

Apiaceae (Schermbloemenfamilie)

Geslacht:

Chaerophyllum

 

 

 

 

Soort

Chaerophyllum temulum
L. (1753)

Portaal  

Biologie

 

 

De dolle kervel (Chaerophyllum temulum) is een tweejarige plant uit de schermbloemenfamilie (Apiaceae) die in bloei staat van mei tot en met juli. De dolle kervel kan ongeveer 30-140 cm hoog worden.

De dolle kervel heeft het eerste deel van zijn naam te danken aan het feit dat koeien die er veel van eten zich gaan gedragen alsof ze dronken zijn. De dolle kervel is dan ook (licht)giftig. Het tweede deel verwijst naar de uiterlijke gelijkenis die de plant door zijn geveerde bladeren vertoont met echte kervel. De beide plantensoorten zijn niet direct verwant.

De dolle kervel komt voor in Europa (maar vrijwel niet in de meest noordelijke en oostelijke delen), de Kaukasus en Noordwest-Afrika. In Nederland vindt men dolle kervel vooral in Zuid-Limburg, het zuiden van Zeeland, in het rivierengebied en in het oosten en midden van het land.

De dolle kervel groeit op half beschaduwde plekken op droge tot vochtige, voedselrijke en vaak kalkhoudende grond. Ze is veel te vinden in zanderige beekdalbossen, bermen, ruig grasland, heggen, bosranden, struikgewas, houtwallen, braakliggende grond, bij havens, spoorwegterreinen, industrieterreinen, plantsoenen en akkerranden.

De stengel van de dolle kervel is rechtopstaand, paarsrood gevlekt en heeft vrij lange rechtopstaande haren, die voor een deel afstaan. De bladeren zijn donkergroen en worden later soms paarsverkleurend. De bladeren zijn twee- tot drievoudig geveerd en de deelblaadjes zijn eirond tot langwerpig, stomp en getand.

De witte bloemen zijn ongeveer 2 mm groot en vormen samengestelde schermen met vijf tot twaalf stralen. Als de bloemen nog in de knop zitten hangen ze. De kroonbladeren zijn niet behaard.

Socrates

 

Soms wordt beweerd dat Socrates zou zijn vergiftigd door toediening van dolle kervel. Dit berust echter op een misverstand: Socrates is om het leven gekomen ten gevolge van de Griekse gifbeker. Het gif in deze beker zou gemaakt kunnen zijn van de zaden van de Gevlekte scheerling, een plant die op het ontbreken van beharing en de meervoudige geveerdheid van het blad na, sprekend op de dolle kervel lijkt, maar ook dat is niet zeker.

Externe link

 

http://nl.wikipedia.org/wiki/Dolle_kervel

Gevlekte scheerling en de gifbeker

Het was lang geleden dat ik die grote, giftige schermbloemige, die naar de naam Gevlekte scheerling luistert, nog gezien had. Tot ik hem, voor kort, zomaar hondervoudig op de middenberm van de autostrade tussen Brugge en Gent zag pronken. Het was dan nog bij Nevele en nog nevelig ook. Dus geheimzinnig als een geestverschijning.

FacebookGoogle+TwitterNuJijHyvesVertel verder

Zijn giftigheid vind je ook al terug in zijn Latijnse naam Conium, wat van kone, doden komt. Het tweede deel van de naam 'maculatum', gevlekt lees je ook in de Nederlandse naam. Het verwijst naar de donkere, onregelmatige vlekken op de steel van de plant. Scheerling is wel een zeer oud woord dat komt van Scerninc, Scarn wat drek of mest betekent. Als je de plant kneust begrijp je waar dat vandaan komt. Al ruikt onze moderne mest toch net iets anders.

Een merkwaardige volksnaam is Herderspijpen, al in 1514 sprak men van Herderspipen, tot in de 19de eeuw werden er van de holle stengels van schermbloemigen fluitjes en blaaspijpjes gemaakt. Vaak met giftige gevolgen, ook al omdat er Conium in plaats van Fluitekruid gebruikt werd. De herdersfluit van de bekende Pan, zou wel van Gevlekte scheerling gemaakt geweest zijn. Vandaar mogelijk de vrolijkheid van herdertje Pan.

Het dolle drietal

Gevlekte scheerling hoort bij het dolle drietal samen met Dolle kervel en Hondspeterselie. Ook die namen voorspellen niet veel goeds, al zijn ze in de Oudheid en Middeleeuwen wel veel gebruikt geweest. Zij hoorden natuurlijk zoals vele giftige planten bij de magische heksenkruiden. Conium was ook gewijd aan de tovergodin Hekate. Bij Hyppocrates werd hij Koneion genoemd, maar Dioscorides en Scribonius Largus hadden het over Cicuta. Priesters-magiers uit Babylonië gebruikten de zaden om bescherming van de sterren te krijgen. Maar het allerbekendst is Conium toch omdat de Grieken een aftreksel van de zaden gebruikten om ter dood veroordeelden uit de betere klasse te berechten.

Socrates en de gifbeker

Plato die de dood van de filosoof Socrates beschreef, is daar het bekendste voorbeeld van: 'Socrates liep wat heen en weer en zei dat zijn benen zwaar werden, hij ging daarna op zijn rug liggen....De man, die hem het vergif had toegediend, legde zijn hand op Socrates, onderzocht zijn voeten en benen, daarna prikte hij hard in de voet en vroeg of hij het voelde. Socrates ontkende dat.....Na enige tijd bevoelde hij hem weer en zei dat wanneer het zijn hart bereikte, Socrates zou zijn heengegaan. Het ledigen van de gifbeker heette toen 'to koneion pïnein'. De geschiedschrijver Aelianus beweert dat op het eiland Kos het gebruik werd door zieke en bejaarde mensen om zelfmoord te plegen, om zo de staat niet tot last te zijn. Een vreemde oplossing om het pensioengat in de begroting te verminderen!

Chemie en magie

De plant bevat coniine, een nicotone-achtig alcaloide waarvan 10 mg per kilo mens al dodelijk kan zijn. Het wordt zowel via de mond als via de huid snel opgenomen. In kloosters werd het waarschijnlijk gebruikt om zijn gevoelloosmakende, verdovende eigenschappen, mogelijk ook om de seksuele aandrang te verminderen. Hildegard von Bingen noemt het Scherling en verwijst naar de giftigheid, maar schrijft ook ' dat wie door een speer is getroffen... het kruid met water moet koken en het kooksel in een doek op de gekwetste plek moet aanbrengen, waardoor de humoren die daar verzameld zijn worden verdreven.

Heksenzalf

Rond 1600 vinden we het ook terug in de heksenzalven die Giambattista della Porta (1535– 1615) in zijn Magia naturalis beschreef. Della Porta was zeker niet de eerste beste, eerder een genie in die tijd.

Dit werd tot een zalf verwerkt samen met reuzel en er werd dan nog gelijke hoeveelheden opium aan toegevoegd. Straf en dodelijk spul kun je wel zeggen.

Een methode, om met minder gevaar, giftige planten toch te kunnen gebruiken, was het dragen of bewaren van vooral de wortels van dit soort planten, als een soort amulet. Mandragora was daar het bekendste voorbeeld van, maar ook Scheerlingwortel werd geadviseerd aan 'de lijders van vallende ziekte om op 24 juni tussen 11 en 12 uur de wortel uit den grond te graven en vervolgens met een draad om de hals te hangen, en de genezing zal dan niet uitblijven'.

Onschuldiger is dan toch gewoon de planten als curiositeit te kweken en er een mooi verhaal bij te vertellen. En dat probeer ik hier en nu te doen.

© 2009 - 2013 Herborist, gepubliceerd in Mythologie (Kunst en Cultuur) op 03-09-2009. Het auteursrecht van dit artikel en antwoorden op reacties ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.

Gerelateerde artikelen

Socrates (469 - 400 v.c.) Socrates was een mythisch en groot filosoof en een bron van wijsheid. Hij heeft nooit de moeite…
De uitzonderlijke eigenschappen van schermbloemigen De natuur kent in haar oneindige verscheidenheid plantensoorten die a…
De Oude Wereld - Klassieke Oudheid Oude Wereld - Oudheid Weetjes. Wie stichtte Alexandrië? Welke Griekse wijsgeer dronk d…
Invloedrijke Griekse filosofen: Plato Eén van de grootste filosofen van alle tijden was Plato. Hij was leerling van Socra…
Filosofie voor beginners: Socrates, Plato, Aristoteles Het is ca. 450 voor Christus. Athene wordt het culturele centrum v…

 

Bronnen en referenties

Giftig 

Hedera

 

Je wilt graag het hele jaar door een groene tuin. Daarom denk je erover hedera te planten. Maar is dit wel verstandig? Je hebt ook huisdieren. En is hedera giftig of niet voor dieren? Het is een veel gestelde vraag. We vertellen je er graag meer over in dit blog.

Ja, Hedera is giftig

Om met het antwoord te beginnen: Ja, hedera is giftig voor mensen en dieren. In het blad en de bessen zit de stof hederagenine. Deze stof veroorzaakt klachten. Het belangrijkste voordeel van de hedera – dat deze het hele jaar door groen blijft – is nu een nadeel. Het blad is er het hele jaar door. Het ontstaan van bessen kun je gelukkig voorkomen.

Voorkomen van bessen in je klimop

Hedera krijgt bloemen en bessen wanneer de plant een tekort heeft aan voedingsstoffen. De plant wil zich voortplanten om zo de kans op overleving van de soort te verbeteren. Wil je geen bessen? Zorg er dan voor dat je jouw hedera 2x per jaar bemest.

Niet de bladeren of bessen eten

De hedera is alleen giftig wanneer het blad of de bessen gegeten worden. Je kunt de plant zonder problemen aanraken. Ook je huisdier kan er gerust aan snuffelen. Hierdoor ontstaan geen klachten. Alleen wanneer je de hedera opeet, ontstaan er klachten. Nu zal je zelf niet snel een groen blaadje verorberen maar sommige dieren zoals konijnen, honden en katten kunnen er wel van eten.

https://hederawinkel.nl/hedera-giftig-mens-huisdier/

Zelf afwasmiddel maken van klimop

 

Heb jij ook zo'n woekerende klimop in je tuin? Goed nieuws! De Belgische kruidenexpert Heidelien Bultynck ontwikkelde een afwasmiddel op basis van klimop. De Hedera, zoals hij sjiek genoemd wordt, is ook een prima basis voor zelfgemaakte shampoo.


  • Door

    Hansje Huson

    26 maart 2015
 

Geïnspireerd door de bekende Britse tuinier James Wong haalt Heidelien veel van haar medicijnen uit haar tuin. Ook de moestuin was al gerealiseerd, dus een logische volgende stap waren de wasmiddelen. "Al die traditionele shampoo-, afwas- en wasproducten worden gemaakt op basis van aardolie" vertelt Heidelien. "Ze zijn vrij duur en bovendien niet goed voor de natuur. Vervuilende stoffen raken in het water. Om maar te zwijgen van de schadelijke stoffen die op je lichaam terechtkomen. Sommige zijn kankerverwekkend, wijst onderzoek uit."

Saponinen in inheemse planten

Steeds vaker kom je wasnoten uit India tegen als ecologisch alternatief voor wasmiddel. Maar je kunt een stuk dichter bij huis blijven om gezond en schoon te wassen, want ook vorige generaties in ons land hielden zich schoon met planten uit de natuur. Heidelien ging daarom op zoek naar oude kennis. "Verschillende inheemse planten bevatten saponinen, de stof die je nodig hebt om zeep te maken. Je vindt die krachtige ontvetters in onder meer klimop, paardenkastanje, zeepkruid en koekoeksbloem."

Klimop in de blender

Het recept voor de klimopsop is simpel en snel. Wie gewend is aan een paar druppels gifgroene dennengeur uit de fles, moet echter wel even omschakelen. De geur van saponinen wijkt ver af van de frisse bloemen- of citrusgeurtjes. En door de milde werking heb je al gauw een half kopje afkooksel nodig om de vaat te doen. De zeepplanten kunnen wat aanslag achterlaten in je gootsteen of douche. Dit kun je deels voorkomen door een natuurlijke ontharder, zoals citroensap of azijn, aan je waswater toe te voegen.

 

https://www.nudge.nl/blog/2015/03/26/maak-zelf-wasmiddel-van-klimop/

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

http://kunst-en-cultuur.infonu.nl/mythologie/41802-gevlekte-scheerling-en-de-gifbeker.html

 

Biggen kruid blad: 

Eetbaar:

Mariadistel – gebruik

Mariadistel als groente

mariadistel1Vroeger was de Mariadistel behalve een geneeskruid ook een moesplant, een groente. Dat kunnen we ons nu nauwelijks voorstellen, een plant met zulke taaie, prikkende blaren, dat die nog gegeten werd ook… Toch heb ik al van mensen gehoord, dat ze met een schaar de stekels van de bladeren knippen en die dan eten…
In ‘Het grote boek van de vergeten groenten‘ blijkt trouwens dat vrijwel de gehele plant kan gegeten worden:
– De bladeren kunnen jong rauw in salades worden gegeten (dan dus wel met die stekels weggeknipt veronderstel ik!)
– Oudere bladeren worden gestoofd als spinazie of kardoen.
– De bloemknoppen worden geoogst zoals artisjokken, en de bloembodems worden dan gegeten, die zouden een honingachtige smaak hebben.
– Je kan de wortels oogsten op het ogenblik dat de planten in bloei komen, en die verwerken in stoofschotels. De smaak zou lijken op die van schorseneren
– En tenslotte kan uit de zaden een fijne olie worden geperst, of ze kunnen worden vermalen en het meel kan aan brooddeeg worden toegevoegd.

Tja, ik zou het jammer vinden om de wortels te gebruiken, omdat je dan niet kan genieten van de bloei van de plant, en ook geen zaden krijgt, en de zaden, die zaai ik liever uit (ik heb trouwens nog nooit zo’n grote hoeveelheden geoogst dat ik die in een gerecht zou kunnen toepassen.)… Maar misschien dat ik toch eens een paar bladeren met andere bladgroenten ga meestoven…

Medicinaal gebruik van Mariadistel

Het medicinale gebruik van Mariadistel is volgens mij beter bekend dan die als groente. Medicinaal zijn het dus vooral de zaden die gebruikt worden. De zaden bevatten als belangrijke inhoudstoffen Silymarine (een verzamelnaam voor een mengsel van flavanol-afgeleiden), flavonoïden, wat bitterstoffen, etherische olie en Vitamine E.
Het is vooral dit silymarine dat verantwoordelijk is voor de belangrijkste eigenschap van de Mariadistel, namelijk haar beschermende en herstellende werking op de lever.

Het kruid kan met succes worden ingezet bij leverschade door verschillende toxische stoffen zoals alcohol.
In België zijn op dit ogenblik twee geneesmiddelen geregistreerd als hepatoprotectief, namelijk Legalon en Legalon-sil. Het eerste bevat als werkzame stof het silymarine, het andere bevat enkel silibinine (een van de afzonderlijke stoffen uit het silymarine-mengsel), en beiden zijn vervaardigd uit de zaden van de Mariadistel. (Enkel op doktersvoorschrift verkrijgbaar.)

Vaak wordt gezegd dat silymarine zelfs levercirrhose – een als onomkeerbaar beschouwde aandoening – kan herstellen. Dit laatste is dubieus, wanneer echt sprake is van cirrhose is mariadistel wel in staat de levensduur te verlengen, maar een werkelijk verdwijnen van de cirrhose is niet waarschijnlijk. In de voorstadia (alcoholische leversteatose – leververvetting) is herstel wel mogelijk, mits gepaard met absolute alcoholstop.
Maar ook – en wellicht is dit het best bekend – bij vergiftiging door de groene knolamaniet (een paddestoel die wel eens met een champignon wordt verwisseld, maar die dodelijk giftig is) is Mariadistel werkzaam. Het silymarine of silibinine wordt in die gevallen intraveneus toegediend, en uit gevalsstudies lijkt aannemelijk dat patiënten die met deze stoffen behandeld worden een grotere overlevingskans hebben.

https://annetanne.be/kruidenklets/2007/05/21/mariadistel-gebruik/

 

Distel

 
 

Taxonomische indeling

  • Rijk: Plantae (Planten)
  • Stam: Embryophyta (Landplanten)
  • Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
  • Clade: Bedektzadigen
  • Clade: 'nieuwe' Tweezaadlobbigen
  • Clade: Campanuliden
  • Orde: Asterales
  • Familie: Asteraceae (Compositae of Composietenfamilie)
  • Onderfamilie: Cichorioideae
  • Geslachtengroep: Cardueae
  • Geslacht: Carduus


Botanisch gezien zijn distels planten van het geslacht Carduus. Het zijn stekelige planten met bloemen in hoofdjes, omgeven door puntige omwindselblaadjes. De kleur is meestal rood tot paars, soms lila of wit. De vruchtjes aan de top zijn voorzien van vruchtpluis (distelpluis). Het is een tweejarige plant: in het eerste jaar vormen zich de wortel en het bladrozet; in het tweede jaar ontwikkelen zich de bloemen en vruchten.


Soorten in Nederland en België

  • Tengere distel (Carduus tenuiflorus), rode lijst!
  • Kruldistel (Carduus crispus)
  • Knikkende distel (Carduus nutans)
  • Langstekelige distel (Carduus acanthoïdes)

 

Kruldistel.png
 
Andere "distels"

Ook veel samengesteldbloemigen van andere geslachten dan Carduus worden in het spraakgebruik distels genoemd; veel hebben ook een soortnaam die eindigt op distel; bijvoorbeeld die van het geslacht Cirsium (de vederdistels) en Sonchus (de melkdistels) en Onopordum acanthium (de wegdistel). Verder het vermelden waard zijn twee andere distelachtige uit de geslachtengroep Cardueae van het geslacht Cynara, de artisjok (Cynara scolymus) en haar wilde broertje, de kardoen (Cynara cardunculus).


Kruldistel

Van de echte distels ben ik alleen de carduus crispus, kruldistel, tegengekomen in mijn boeken over eetbare wilde planten. Zie Eetbare wilde planten, 200 soorten herkennen en gebruiken van Steffen Guido Fleischhauer, Jürgen Guthmann en Roland Spiegelberger, blz 147. Overigens staat daar dat alle Europese distels op dezelfde manier zijn te verwerken. Het blad is eetbaar mits je de stekels afknipt, de stengels kun je geschild eten, rauw of gekookt, wortels van de plant in zijn eerste jaar kunnen rauw en gekookt verwerkt worden (gedroogd tot meel verwerken) en uit de zaden kan een waardevolle olie worden geperst.


Herkenbaarheid: Zie de afbeelding rechts van de kruldistel uit Eetbare wilde planten.


Voorkomen:

Ruigten, weg- en waterkanten, rivierdijken, bosranden op open, voedselrijke grond. Algemeen in Nederland en België, maar zeldzaam in veengebieden.


Smaak:

Rauwe bloemkool. De malse bladeren en de geschilde stengel doet enigszins aan witte kool denken.


Andere eetbare “distels”:


Geslacht cirsium (vederdistel)

  • C. arvense, akkerdistel
  • C. oleraceum, moesdistel B.K. 152 & eetb.w.pl. 146
  • C. palustre, kale jonker, A.C. 24
  • C. vulgare, speerdistel


Geslacht sonchus (melkdistel)

  • S. asper, gekroesde melkdistel, eetb.w.pl. 144, stengel & bladeren
  • S. arvensis, akkermelkdistel, jonge blaadjes is één van de lekkerste soorten wilde sla, gekookt als spinazie, recepten met de wortels kom je al in middeleeuwse boeken tegen
  • S, oleraceus, melkdistel, R.L. 96, afb. 72, B.K. 153, R.P. 55


Culinaire verwerking van distels

Zoals gezegd kun je de jonge bladeren heel goed eten mits je eventuele stekels wegknipt.

De jonge scheuten kun je schillen met een mesje en je houdt er een sappige selderij-achtige rauwkost aan over. Deze kan je weer op zuur zetten.

De bloemen kan je in room laten trekken voor ijs. 1 pond bloemen op 2 liter room 5 uur laten trekken. Vervolgens als basis gebruiken om ijs te draaien.

De bloemen kan je ook in suikerwater met citroen laten staan als je zou doen met vlierbloesem, vervolgens koken tot siroop. Let wel dat je het groen er dan wel afhaalt. Hier zitten bitterstoffen in.


Verzamelen: maart-mei

http://oogstenzonderzaaien.nl/wiki/Distel

 

GENEESKRACHTIGE KRUIDEN

 

 

Eetbaar

KAASJESKRUID

Engels: Mallow; Latijn: Malva sylvestris (groot kaasjeskruid) – Malva Neglecta (klein kaasjeskruid) , 
Muskuskaasjeskruid: Latijn Malva Moschata,  Engels: Musk mallow.

Echte heemst: Latijn: Althaea officinalis , Engels: Marsh Mallow :

Stokroos: Latijn: Alcea rosea: 

Van alle kaasjeskruidachtigen is de echte heemst  het meest geneeskrachtig, daarna het groot kaasjeskruid (op de rode lijst in België) en als laatste het muskuskaasjeskruid (algemeen voorkomend).  Het komt dan voor op plekken die verstoord zijn geweest, alsof de grond geïrriteerd is en weer gekalmeerd moet worden, want dat is de werking van kaasjeskruid: het is heel verzachtend bij geïrriteerde ingewanden of bij een geïrriteerde huid.

Verzamelen: de bloemetjes zonder de steeltjes rond het middaguur, om de dag. (Er komen telkens nieuwe bloemetjes aan). Drogen in de schaduw bij max. 40 gr., waarna ze paarsblauw worden. De bladeren inclusief de stelen kunnen verzameld worden, gedroogd, en mogen niet verwelken met bruine vlekken, ze moeten groen blijven. Het gedroogde kruid in luchtdicht afgesloten potten bewaren.

-afb: groot kaasjeskruid, foto Alice Lentjes-

De wortel kan gedroogd worden, maar beter is het volgens Culpeper om hem vers te gebruiken, als de plant nog jong is en er nog geen stengels uit komen, alleen wat blad.  

Culpeper plaatst de plant onder Venus, het is een mooie plant, maar het tere ijle bloemetje dat gedroogd zelfs paars blijft.

Kaasjeskruid is krampstillendslijmoplossend en kalmerend bij overgevoelige reacties ten gevolge van medicijniname.  Het verzacht geïrriteerde maag-en darmslijmvliezen, een geïrriteerde urineleider, en geïrriteerde ademhalingsorganen.Het aftreksel van de  bladeren kan gebruikt worden bij darmspoelingen. Bij heesheid werkt de thee slijmoplossend. Sterk geconcentreerd kan het ook als gorgeldrank gebruikt worden bij bronchitis: 10-15 gram gedroogde bloemetjes overgieten met 50 cl met niet meer kokend water, en 2-4 keer per dag 10 cl innemen, of alternatief: een volle theelepel gedroogd blad laten weken in 20 cl koud water.  (Bij bronchitis ook inwendig de thee ervan drinken). Dit recept kun je ook gebruiken voor compressen bij ontstoken oogleden, zweren en pijnlijke aambeien. Bij blaasontstekingen ontstekingen van de spijsverteringsorganen een aftreksel van het blad of de bloemetjes maken: 30 gram in 5600 ml lauwwarm water, en innemen in hoeveelheden van 50 ml.

Het zou kunnen dat kaasjeskruid een gunstige invloed heeft op diabetes: check het bloedsuikerniveau echter na inname ( het zou kunnen dalen).

Dioscorides schijnt groot kaasjeskruid te hebben aanbevolen voor het versnellen van bevallingen of als de weeën niet doorzetten.  Vroeger heette kaasjeskruid in het latijn Herbra Omniummorbium, wat kruid voor alle ziekten betekent, het werd dus voor heel veel aandoeningen gebruikt. En het was in de tijd van Pythagoras een heilig kruid.Plinius de Oudere , die zei dat als je op een dag kaasjeskruid gebruikte, je de hele dag vrij zou zijn van alle ziekten, en hij gebruikte het ook bij wespensteken,  waarschijnlijk als huidlotion:
-afb: muskuskaasjeskruid-

Huidlotion: je kunt de koude thee goed voor een huidlotion gebruiken of in het badwater doen, je huid wordt er zachter van.  Misschien ook goed bij psoriasis en eczeem.

Eetbaarheid: kaasjeskruid is eetbaar maar schijnt volkomen smakeloos te zijn 

http://www.astrologie.ws/kruiden/kaasjeskruid.htm

Wildpluk Woensdag: Springbalsemien

Ja de springbalsemien zou geneeskrachtig kunnen zijn. Maar balsemiensoorten zijn niet meteen de meest gebruikte medicinale planten. En de werking wordt wetenschappelijk niet bevestigd. In Amerika wordt het Jewelweed, Impatiens biflora en Impatiens pallida wel al honderden jaren gebruikt tegen irritatie en eczeem veroorzaakt door de Gifsumak. Uit onderzoek echter bleek dat Jewelweed niet beter werkte als een placebo. Bij de Apatani volkeren in het Himalaya Gebied van Indië wordt het blad van Impatiens latifolia en Impatiens racemosa tegen hoofpijn en spijsverteringsklachten gebruikt. Vanuit de signatuur, het beeld van die plant, heeft Dr. Bach, van de bloesemtherapie, geconcludeerd dat Balsemienen goed zouden zijn voor mensen die snel handelen en denken en niet van uitstel houden. Dus als je een 'springerig' type bent kan je misschien gebaat zijn met Bach bloesem van Springbalsemien. Of springbalsemien familie is van rabarber, dat denk ik niet. Ik heb er toch niets over gevonden.

https://www.startpagina.nl/v/wonen/tuin/vraag/238378/springbalsemien-geneeskrachtig-pas-toe-springbalsemien/

 

GIFTIG Haagwinde

Overview Information

Greater bindweed , or Morning Glory is a plant. The powdered root and whole flowering plant are used to make medicine.

Despite safety concerns, people take greater bindweed for treating fever, urinary tract problems, and constipation; and for increasing bile production.
 

How does it work?

People try greater bindweed as a laxative to relieve constipation because it contains substances that can soften stools and increase gut muscle contractions. These effects help move stool through the digestive tract. It’s not known how greater bindweed might work as a medicine for other conditions.

https://www.webmd.com/vitamins/ai/ingredientmono-139/greater-bindweed

The seeds of many species of morning glory contain ergoline alkaloids such as the psychedelic ergonovine and ergine (LSA). Seeds of Ipomoea tricolor and Turbina corymbosa(syn. R. corymbosa) are used as psychedelics. The seeds of morning glory can produce a similar effect to LSD when taken in large doses, often numbering into the hundreds. Though the chemical LSA is not legal in some countries, the seeds are found in many gardening stores; however, the seeds from commercial sources are often coated in some kind or form of pesticide or methylmercury.[5] These coatings are especially dangerous if one has a history of liver disorders and may also cause neural damage.

https://en.wikipedia.org/wiki/Morning_glory

 

 

Edible: Roses: flowers, fruits and leaves.

rose hips"Rose hips are what rose flowers grow up to be: they are the fruit of the same plants in the Rosa genus that grace parks, gardens, and front yards with beautiful flowers throughout the summer. And as well as being tasty, they bring a hefty dose of vitamin C to the table.

Rose hips contain a whopping 2000 mg of vitamin C per 100 grams of fruit. That vitamin content goes down some if you expose the rose hips to heat while you are making jam or tea, but enough remains to boost your C intake. If you want to preserve as much of the vitamin content as possible, try making infused rose hip vinegar (recipe below) with the raw fruit. You can also make rose hip freezer jam with the raw hips. If you had kept an eye on any single rose this past summer, you would have noticed that once it dropped its petals the base of the former flower began to swell into a green orb. That was a rose hip in the making

 

By late summer and continuing into early fall, those former roses will turn bright red or orange. Rose hip fruits range in size from as small as 1/4-inch in diameter to as large as an inch or more across. They usually have a 5-pointed “crown” on one end, and tiny hairs on the skin of the fruit. Practical foragers will stick to large-fruited species such as Rosa rugosa, a species that is frequently used on beach front properties because it is salt tolerant.


Long after the compound leaves with their odd number of leaflets have fallen to the ground, the hips of the rose will continue to cling to the prickly canes. In fact, some foragers claim they are not ready to harvest until after a few winter freezes. I think they are at their best when they are not only brightly colored but have become slightly wrinkled and soft. But you can use them anytime after they have changed color from green to a bright red or orange hue. Notice that I said “prickly,” not “thorny.”

 
 

Technically, roses don’t have thorns, they have prickles. The difference is that true thorns come out of the wood of the plant (think hawthorn), whereas prickles come from the outer layers and break off easily. I notice many rose plants are still blooming where I live this fall. The petals are edible, but only interesting if they are fragrant: no fragrance equals no flavor.

 
 

If you do find an especially fragrant rose, make rose petal honey. Simply mince some of the fresh petals and stir them into some local honey, using about 2 parts honey to 1 part minced rose petals. The honey will preserve the rose aroma. This confection is popular in Greece where it is used like jam. Note: Do not use roses from a florist because they have almost certainly been sprayed with chemicals (and anyway, most commercially grown roses aren't very aromatic).

 

Rose leaves can be used to make tea. Avoid those that have black spot, a fungal disease very common on roses in our climate. Choose healthy-looking, green leaves and brew them fresh or dried just as you would ordinary tea. Rose leaf tea doesn’t have a lot of flavor on its own, but it is high in tannins, which gives the tea a similar mouth feel to black tea. I like to combine rose leaves with something more flavorful, such as mint or lemon balm.

 

Rose Hip Vinegar RecipeThis vinegar is not only good for you because of its vitamin C content, it is also very tasty in sweet and sour sauces, marinades, and salad dressings (especially for sweetish ingredients such as apple and cabbage slaw). Wash the rose hips and smash them by either mashing with a potato masher or the bottom of a wine bottle (carefully). You can also just pulse them a few times in a food processor. Put the rose hips into a clean glass jar and cover with apple cider vinegar. Use 2 cups of cider vinegar for every cup of smashed rose hips. Cover and leave to infuse for 1 month. Be sure you’ve got your rose hip vinegar infusing in a location away from direct light or heat (not in your kitchen window or over the radiator, okay?). Strain the vinegar through a paper coffee filter or clean muslin cloth to get out the seeds and little hairs (you can use those cloth produce bags the Park Slope Food Coop sells). Transfer your rose hip vinegar to a clean bottle, cap or cork, and store in a cool dark place for up to 6 months."

Leda Meredith teaches foraging and food preservation skills internationally. You can find out about her upcoming classes and her bookswatch her foraging and food preservation videosand find her food preservation recipes and tips.

https://www.motherearthnews.com/real-food/cooking-with-roses-zbcz1311

 

 

 

 

 

 

 

 

Noten

Er zijn ook veel noten die je makkelijk kunt vinden. Het volgende overzicht bevat lang niet alle noten, maar wel de noten die je vaak tegenkomt.

Hazelnoot

Hazelnoot
Niet zo vaak in het wild te vinden, maar wel makkelijk te herkennen.

Tamme kastanje
Niet verwisselen met de wilde kastanje. De tamme kastanje herken je aan de stekels die de bast heeft.

Tamme kastanje

Beukenoot

Beukenoot
Kleine nootjes welke je voor een tijdje bezig kunnen houden tijdens een pauze. Peuzelen lekker weg. Let er wel op dat je er niet te veel van eet, want door het aanwezige looizuur krijg je dan zeker magklachten (overigens geldt dat niet als je ze eerst roostert).

http://www.hiking-site.nl/verzorging_voeding_natuur_noten.php


Vruchten en bessen

Bij vruchten en bessen geldt eigenlijk een beetje hetzelfde verhaal als bij paddestoelen. Ook onder deze groep is namelijk een aantal giftig voor mensen. Vooral sommige bessen kunnen zelfs dodelijk zijn. Daarom heb ik slechts enkele soorten opgenomen die zeer duidelijk te herkennen zijn. Mocht je twijfelen of je de juiste in je handen hebt neem dan geen risico! Denk er ook aan dat sommige bessen/vruchten laag bij de grond hangen en het dus zo kan zijn dat er een dier overheen heeft geurineerd. In dat geval kun je ernstig ziek worden na het eten van de betreffende vruchten. Altijd even wassen dus of ze alleen hoog plukken.

Hondsroos

Hondsroos
Duidelijk te herkennen aan het kroontje op elke bes. Verwijder de inwendige nootjes en de haartjes en je hebt een vitamni-rijk middel om thee of jam te maken.

Framboos
De vrucht is heerlijk op brood als jam of om tot sap te maken.

Framboos

Braam

Braam
Bramen zijn er in verschillende kleuren. Lekker op brood als jam of voor het drinken van de sap.

Eenstijlige meidoorn
Deze bes is te gebruiken om de jam van bramen of frambozen wat te verdubbelen. Als aparte bes niet echt lekker van smaak.

Eenstijlige meidoorn

Sleedoorn

Sleedoorn
Sleedoorn schijnt geneeskrachtig te kunnen werken. Deze bes lijkt een beetje op blauwe druiven.

Zoete kers
In het wild zie je ze niet vaak, maar als wandelaar kun je er natuurlijk af en toe een paar plukken als je langs een gaard loopt ;-)

Zoete kers

Gele kornoelje

Gele kornoelje
Niet verwarren met de rode kornoelje welke te bitter zijn. En alleen eten wanneer ze echt rijp zijn (bijvoorbeeld als jam).

Duindoorn
Barstens vol met vitamnie C en nog lekker ook. Te verwerken tot een geneeskrachtige jam.

Duindoorn

Blauwe bosbes

Blauwe bosbes
Dicht bij de grond dus makkelijk te plukken. Zoet van smaak en te gebruiken voor het maken van jam.

Gewone vlier
Nadat je ze gekookt hebt zijn ze lekker en gezond. Schijnen zelfs te helpen tegen hoest en verkoudheid.

Gewone vlier

Bosaardbei

Bosaardbei
Lekker maar klein. Daarom duurt het even voordat je een lekker ontbijt of toetje bij elkaar hebt geplukt.

http://www.hiking-site.nl/verzorging_voeding_natuur_vruchten.php

 

Functie:

 fruit

 groentes

 kruiden

 bloemen

 granen

 noten

 zaden

 

Beukenzwam
Hypsizygus tessulatus

Overig, paddenstoelen, vers eetbaar, verwerkt eetbaar,

 

Champignon
Agaricus bisporus

Overig, inheems, paddenstoelen, vers eetbaar, verwerkt eetbaar,

 

Eekhoorntjesbrood
Boletus edulis

Overig, inheems, paddenstoelen, vers eetbaar, verwerkt eetbaar,

 

Fluweelpootje
Flammulina velutipes

Overig, inheems, paddenstoelen, vers eetbaar, verwerkt eetbaar,

 

Gele oesterzwam
Pleurotus citrinopileatus

Overig, paddenstoelen, vers eetbaar, verwerkt eetbaar,

 

Gewone oesterzwam
Pleurotus ostreatus

Overig, inheems, paddenstoelen, vers eetbaar, verwerkt eetbaar,

 

Godzilla paddenstoel
Stropharia rugosoannulata

Overig, paddenstoelen, vers eetbaar, verwerkt eetbaar,

 

Goudkopje
Pholiota nameko

Overig, paddenstoelen, vers eetbaar, verwerkt eetbaar,

 

Inktzwam
Coprinus comatus

Overig, inheems, paddenstoelen, vers eetbaar, verwerkt eetbaar,

 

Judasoor
Auricularia auricula

Overig, inheems, paddenstoelen, vers eetbaar, verwerkt eetbaar,

Konings oesterzwam
Pleurotus eringii

Overig, paddenstoelen, vers eetbaar, verwerkt eetbaar,

 

Populierenleemhoed
Agrocybe cylindracea

Overig, inheems, paddenstoelen, vers eetbaar, verwerkt eetbaar,

 

Pruikzwam
Hericium erinaceus

Overig, paddenstoelen, vers eetbaar, verwerkt eetbaar,

 

Shiitake
Lentinula edodes

Overig, paddenstoelen, vers eetbaar, verwerkt eetbaar,

 

Truffel
Tuber melanosporum

Overig, paddenstoelen, vers eetbaar, verwerkt eetbaar,

 

Wijnhoed stropharia
Stropharia rugosa-annulata

Overig, paddenstoelen, vers eetbaar, verwerkt eetbaar,

 

Zomer oesterzwam
Pleurotus pulmonarius

Overig, paddenstoelen, vers eetbaar, verwerkt eetbaar,

 

Zuidelijke leemhoed
Agrocybe aegerita

Overig, paddenstoelen, vers eetbaar, verwerkt eetbaar,

http://www.permacultuurnederland.org/boek.php

 

 

 

Flattr thisBeukenzwam
Hypsizygus tessulatus

 

Plantenlaag:

Overig

Plantenfuncties:

paddenstoelen, vers eetbaar, verwerkt eetbaar,

Bloeitijd:

nvt

Oogsttijd:

Herfst-winter

Beschrijving:



 

De beukenzwam komt van origine uit Japan en is daar ook wel bekend onder de naam Shimeji. Het vruchtvlees van de beukenzwam is wit, evenals het steeltje. De hoed kan 2 tot 5 cm groot worden. De beukenzwam staat in Japan bekend als superieure paddestoel vanwege de textuur en geur, en kan voor veel toepassingen worden gebruikt, bijv in soepen en sauzen. De beukenzwam wordt kleinschalig in Nederland en België geteeld en is ook thuis te kweken.

http://www.permacultuurnederland.org/planten.php?zoek=&laag=&functieSER=SG/QG5URyev4zZyR/UAKYvKjHQ==&page=0&pid=109&sort=naz

 

 

 

Flattr thisChampignon
Agaricus bisporus

 

Plantenlaag:

Overig

Plantenfuncties:

paddenstoelen, vers eetbaar, verwerkt eetbaar, inheems,

Bloeitijd:

nvt

Oogsttijd:

6 weken na het zetten

Beschrijving:



 

De champignon is verreweg de meest bekende eetbare paddestoel in Nederland en wordt veelvuldig in de keuken gebruikt. Paddestoelen halen hun energie uit het verteren van dood of nog levend organisch materiaal. Paddestoelen zijn de bloeivormen van schimmels en schimmels breken langzaam het organische materiaal af zodat het opnieuw vrijkomt. Verder kunnen paddestoelen met vleesgerechten bijvoorbeeld naast de schnitzel maar ze kunnen ook vlees vervangen aangezien ze veel voedingstoffen bevatten die ook in vlees zitten maar niet in planten. Champignons zijn paddestoelen die dood materiaal afbreken. Vaak worden ze gegroeid op een mix vooral bestaande uit paardenmest. Het is mogelijk om champignons thuis te kweken. Mocht u nog een nuttige bestemming voor u paardenmest zoeken bijvoorbeeld, of gewoon omdat het leuk is om er thuis mee te experimenteren.

 

 

 

http://www.permacultuurnederland.org/permacultuurtk/permacultuur7.3.pdf

 

Ik geef een workshop ‘Eten uit de vrije natuur met proeverij’ en daarom hebben we (mijn echtgenoot is de kok van ons tweeën) in de loop der jaren veel uitgeprobeerd. Met missers zoals de zuringsoep en de zevenblad salade tot hele lekkere dingen zoals de pinksterbloemen kruidenboter en de brandnetel bladerdeegdriehoekjes met geitenkaas en daslook.

Zoeken in de natuur naar voedsel is helemaal in. Er zijn weliswaar niet zoveel goede boeken voor beginners in het Nederlands, maar wel steeds meer mensen die hun kennis willen delen via leuke en informatieve workshops. Want wie wil er nou niet horen dat je fluitekruid kan eten? Het jonge blad is lekker als toevoeging in salades. Maar het is ook een goede smaakmaker voor sperziebonen en in een omelet. Let wel op, want het lijkt op het giftige hondspeterselie en dollekervel.

Elk jaar proberen we weer iets anders uit. Dit jaar was het paardenbloemenjam. Het gazon en de borders stonden er vol mee, dus ik hoefde niet ver om 250 gram bloemen te plukken. Na wat zoeken op het internet naar een geschikt recept zijn we aan de slag gegaan. Het verwijderen van de groene kroontjes kost veel tijd, maar na afloop hadden we dan toch een mooie goudgele gelei met een heerlijke bloemige honingsmaak.
Een aantal recepten met planten uit het wild staan op mijn website. Die van de paardenbloemenjam komt hier zeker bij!

http://www.fabulousfoodfan.nl/haal-jij-je-eten-uit-het-wild/

Struiken

Braamblad

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Je wist het misschien niet, maar niet alleen de braambes is lekker, het braamblad is geneeskrachtig, en lijkt gelijksoortig te werken aan het blad van de bosaardbei, dat op de rode lijst staat, terwijl de braam zichzelf uitstekend in stand weet te houden:-)

Verzamel van de in bloei staande braam de jonge blaadjes en droog ze in dunne lagen, in het donker, bij ong.40-50 gr. – Keer de bladeren tijdens het drogen herhaaldelijk om en haal gele of bruine blaadjes eruit.

Thee: Braamblad kun je goed mengen door andere kruidentheeën.  Braambladthee op zich smaakt wel oké: wat blad overgieten met een kopje kokend water en 10 minuten laten trekken.

Medicinaal is braamblad ontslakkend, ontzurend, weerstandsversterkend,ontstekingsremmend, antiseptisch en zweetdrijvend; het  bevat antioxydanten, stimuleert de nieren en de lever,  helpt bij gruis of stenen, het helpt met name bij lichte diarree, en bij overmatige menstruatie (net als bosaardbei). En net als bosaardbei is het bloedzuiverend.  Drink het als je griep hebt of verkouden bent, of als je keelpijn hebt of aften, of aambeien, en te weinig weerstand in het algemeen. De braam kan zo goed voor zichzelf zorgen, hij kan ook voor jou zorgen en je een flinke dosis Mars-in-Ram vitaminen voor de weerstand geven!

Braam helpt ook bij een te hoog cholesterolgehalte en reduceert mogelijk debloedsuikerspiegel  (dat wil ik nog uittestenJ), en bevat vitamine C, E en selenium. Het reinigt bij hoofdpijn die ontstaat door vergiftiging van de lucht, bijvoorbeeld chemisch/ verflucht.

Uitwendig kun je het aftreksel gebruiken als wassing bij witte vloed, en als gorgeldrank bij angina, en ontstoken tandvlees. (Mars/Saturnus).  Honderd gram bladeren op 1 liter kokend water laten aftrekken. Je kunt het ook gebruiken voor een mondspoeling.  Bij een ontstoken huid: de honderd bladeren door wat  water roeren en drie uur laten trekken om het daarna over de plek uit te smeren.  Als je bloedend tandvlees hebt, kauw dan op wat verse bladeren!

Tegen bloedarmoede en zelfs bloedvergiftiging is de braam als vrucht en het braamblad goed, beiden zitten vol met vitamine A en C.  Na een bloedtransfusie braambladthee drinken helpt het eigen bloed te verrijken en je weer op peil te brengen.

Er wordt melding gemaakt op het internet dat braambladthee behulpzaam is bij kanker van de slokdarm. http://www.whole-food-supplements-guide.com/blackberry-fruit.html

http://www.astrologie.ws/kruiden/braamblad.htm

Geneeskrachtig braamblad

 

ON  INDETOXKURENKRUIDENINFUSENMAAG-DARMSTOORNISSENMEDICINAALMONDSLIJMVLIESONTSTEKINGENUNCATEGORIZED

1 April vandaag….. De lentezon lokt me het bos in om brandnetels te plukken om soep van te koken maar tot mijn grote vreugde stel ik vast dat er al veel meer staat te groeien. De winterpostelein en de vogelmuur laat ik nog even staan wegens nog te klein, maar ik knip wel een grote zak vol jonge brandnetels, waarvan ik straks samen met wat jonge look zonder look  planten een heerlijk gezond groen lentesoepje maak. Dat doe ik de komende weken nog wel een paar keer en dan schrijf ik er wel een stukje over met een lekker receptje erbij. Nu niet want ik vergat een foto te maken van mijn vaste brandnetelplukplek onder mijn geliefde meidoornboom (waar ik sowieso ook weer snel heen moet voor zijn jonge blaadjes, waarvan ik verse hartversterkende tinctuur zal maken, die ik dan achteraf meng met de bloesemtinctuur voor een krachtiger holistisch effect).

Genoeg nu. De titel is “geneeskrachtig braamblad”. De meesten wachten tot in Augustus de struik beladen is met zijn lekkere blauwzwarte vruchten. Goed idee, maar minder bekend echter is dat de jonge scheuten in het voorjaar een fantastische geneeskracht bezitten! Braamblad bevat verschillende werkzame stoffen zoals tanines, flavonoïden, vitamine C en methylsalicylaat.

Door de tanines werkt het adstrigerend (samentrekkend) op de slijmvliezen. Braamblad is eveneens ontstekingsremmend, diuretisch en bloedzuiverend.

image
Drogend op de speksteenkachel

Persoonlijk verkies ik om de bladeren te drogen en te gebruiken als infuus (opgieten met gekookt water en laten trekken zoals thee). Je kan de gedroogde blaadjes ook mengen met andere gedroogde planten, afhankelijk van de indicatie waarvoor je een remedie wil maken. Een tinctuur is ook een mogelijkheid (wodka, gin en graanjenever zijn geschikt als alcohol hiervoor)

Voornaamste indicaties voor braamblad

Wacht niet langer, pluk ze liefst nog in April. Ze zijn het hele jaar door bruikbaar maar hun geneeskracht is het grootst in het vroege voorjaar. Je kan ze drogen uitgespreid op de centrale verwarming, opgehangen in bundeltjes in een droge goed geventileerde ruimte, in de oven op de laagste temperatuur of zoals ik op aluminiumfolie bovenop de kachel. Wanneer de blaadjes knisperend droog zijn en gemakkelijk te verpulveren zijn ze klaar. Bewaar ze in een afgesloten pot!

Ga heen en pluk ze!

image
Jonge braamblaadjes
image
Zilverwitte onderkant van frambozenblad

Nog een tip. Mocht je twijfelen of je met een braamstruik of een frambozenstruik te maken hebt, en dat kan vermits je het in de lente nog niet aan de vruchten kan zien: de frambozenblaadjes zijn zilverwit aan de onderkant!

 

Sleedoorn

 
 
 
foto Roel van Kollem

Sleedoorn

De sleedoorn, ook wel zwarte doorn genoemd, hoort tot het geslacht Prunus. De wetenschappelijke naam Prunus spinosa geeft precies aan hoe deze struik eruit ziet: een pruim met doornen. Dit geslacht bevat nog meer bekende soorten zoals de inlandse vogelkers (P. padus), pruim (P. domesticus), kerspruim (P. cerasifera), weichselboom (P. mahaleb) en de zoete kers (P. avium). Sleedoorn kan hybrides vormen met de pruim: heesterpruim (Prunus x fruticans). Prunus-soorten zijn allemaal struiken of kleine bomen.

Kenmerken en voorkomen

Sleedoorn is een van de vele soorten van de rozenfamilie (Rosaceae), een grote familie die is onderverdeeld in vier subgroepen: Rosoideae met o.a. aardbei, alle echte rozen en vrouwenmantel, Spiraeoideae met bijvoorbeeld moerasspriea, Maloideae waartoe de appels en peren behoren en als laatste Amygdaloidea, de amandelachtigen met pruim (sleedoorn), amandel en kers. Veel soorten leveren eetbaar fruit of worden als sierplant of struik gekweekt. De bloemen hebben vijf kelkbladen en evenveel kroonbladen. Deze omringen de stamper en de meestal talrijke meeldraden. De witte bloemen, die in april verschijnen voordat er blad aan de struik komt, hebben een rechtopstaande steel. Ze zijn als belangrijke stuifmeel- en nectarbron een paradijs voor bijen en insecten die vroeg in het voorjaar vliegen. De bladeren zitten opgerold in de knop voordat ze zich ontplooien. De vrucht is een steenvrucht die rond is als een kleine knikker. Het vruchtvlees is zacht groen. De vrucht is blauw, later blauwzwart berijpt. De dichtvertakte struik heeft sterke doornen. Hij komt voor in boszomen, bermen en struikgewas. Hij vormt snelgroeiende uitlopers die dichte struwelen vormen. Sleedoorn werd aangeplant om hagen als veekering te maken. Evenals meidoorn en andere kleine struiken zijn ze door hun stekelige uiterlijk daarvoor zeer geschikt en veelal in cultuurlandschappen als heggen te vinden. Het was een opvallend kenmerk van het landschap van Zuid-Limburg.

Deze soort is kort na de ijstijd in ons land verschenen en behoort van oudsher tot de inheemse planten. Pitten zijn gevonden in afval waarvan de datering duizenden jaren terug gaat.

Gebruikstoepassingen

Van verse bloemen kan thee worden gezet. De gedroogde bloemen zijn laxerend en urineafdrijvend. Het vruchtvlees van de bessen bevat veel looizuur dat pas eetbaar is na de eerste nachtvorst of als de bessen een tijdje in de vriezer hebben gelegen. Het bittere looizuur lost door de kou op. Dan kan er jam, compote en vruchtensap mee gemaakt worden of toegevoegd worden aan sterke drank als jenever en wodka om het op smaak te brengen. Sleedoornvuur is een exclusieve likeur uit de Eifel. Bessen die een tijdje in pekelwater hebben gelegen zijn te eten als olijven.

Leuke weetjes

Dichte struwelen van de sleedoorn bieden bescherming aan jonge planten en bomen. Deze kunnen zo onbekommerd opgroeien zonder aangevreten te worden. De doornen zijn zo venijnig dat het wordt aanbevolen bij het plukken van de bessen dikke handschoenen te dragen. Struiken van deze soort die uit zuidelijke gebieden geïmporteerd zijn, bloeien eerder dan de echt inheemse. Voor insecten die zich aan deze soort hebben aangepast is dat een nadeel, want die zijn zo vroeg in het voorjaar nog niet actief. Ötzi de man die 3000 jaar v Chr in een Oostenrijkse gletsjer hoog in de bergen de dood vond, droeg sleedoorn-vruchten bij zich. Een bewijs dat sleedoorn al vele duizenden jaren inheems is.

 

Recepten

Sleedoornwijn

Ingrediënten voor 7 liter:

  • 180 g jonge sleedoornblaadjes, geplukt in mei
  • 1 liter vodka
  • 5 liter rosé of rode wijn
  • 700 g poedersuiker

Laat de blaadjes een week in de vodka macereren. Voeg de wijn en suiker toe en laat 21 dagen staan. Doe door een kaasdoek en stop in flessen.

Met dank aan Marianne Fischer. Noot: Dit is een werk in ontwikkeling. We zijn benieuwd naar het resultaat.

Sleedoornjenever of Sloe-gin

Doe de sleedoornpruimen één of twee dagen in de vriezer. Dat maakt ze zoeter en breekt de celstructuur zodat ze hun smaak makkelijker aan de drank afstaan. Vul een fles van 1 l. tot de helft met de vruchten, voeg 100 g suiker toe, een klein kaneelstokje, twee kruidnagels en wat gekneusde amandelen en vul af met naar voorkeur goede gin (of jenever). Schud de fles regelmatig en laat minstens 3 maanden staan. Proef en voeg naar smaak suiker toe. Zeef de vloeistof en maak van de bessen jam of compôte.

Ingemaakte sleedoornbessen

  • 1 kg rijpe (maar niet te zachte) bessen
  • 1 l water
  • 2 takjes tijm
  • 2 laurierbladeren
  • 2 kruidnagels
  • 100 g zeezout
  • 1 rode peper, zonder zaadjes en in strips gesneden
  • 4 teentjes knoflook, schoongemaakt en in plakjes gesneden
  • 10 zwarte peperkorrels of 15 paradijskorrels (verkrijgbaar bij Jacob Hooy)
  • 1/4 l olijfolie

Kruiden, zout en water 5 á 10 minuten opkoken en laten afkoelen. De bessen in een hoge pot doen en de gezeefde en afgekoelde kruidenpekel erop gieten. Zorg dat de bessen onder de pekel staan met een plasticzakje met daarin pekel of een gewicht. Sluit de pot af en laat 3 maanden in de koelkast staan.

Sleedoornbessen afgieten, afspoelen en goed laten uitdruipen. 1 dag laten drogen. De bessen verdelen over potjes met schroefdeksel, met de olijolie bedekken en in de koelkast bewaren.

Recept Roel van Kollem naar een oorspronkelijk idee van Jean-Marie Dumaine


 

Zoek of meld een sleedoorn bij jou in de buurt opwildplukwijzer.nl!

 

  • Bloemen > Thee, Siroop

Verzamelen: maart-april

  • Bladeren > Wijn

Verzamelen: mei

  • Vrucht > Jam, Thee, Siroop, Compôte

Verzamelen: oktober-november

http://oogstenzonderzaaien.nl/wiki/Sleedoorn

 

Sleedoorn Eetbaarheid

De bessen van de Sleedoorn zijn erg gezond. Ze dienen wel goed bereid te worden om ze lekker te maken. Ze bevatten naar verhouding veel pit en weinig vruchtvlees.

 

 

 


 Bessen

 

Ingrediënten: Koolhydraten, vruchtenzuren, pectine, tanninen, vitamine C en prunicyanine.

 Voorbereiding: Eerst bevriezen (of na vorstnacht plukken), dan koken en zevend de pitten verwijderen

 Maaltijden:

Jam maakt u bijvoorbeeld als volgt klaar:

Verhouding van (Sleedoornbessen : Suiker : zure appelen) = (4 : 4 : 1)

Geheel kort koken

Overige mogelijkheden om Sleedoornbessen in te verwerken zijn:

Taart

Azijn

Siroop

Gelei

In azijn (Zoals olijven)

Jenever

Wijn

Vruchtensap

Belangrijk!: Eerst bevriezen

https://bijvoettegemoet.wordpress.com/sleedoorn-eetbaarheid/

 

 

Sleedoorn

Sleedoorn Geneeskracht

De Sleedoorn heeft geneeskrachtige bloemen en bessen voor uiteenlopende kwalen.

 

 

 


 Bloemen

 

Kwalen:

 Bereiding:

Bij bovenstaande kwalen die met de huid te maken hebben is het nodig uzelf te wassen met de thee.

Bij overige bovenstaande kwalen is opdrinken van de thee nodig.

Belangrijk!: Er zijn geen bijwerkingen met deze dosis

Bron:

Geert Verhelst: Groot Handboek Geneeskrachtige Planten


Bessen

 

Kwalen:

 Bereiding:

De bessen kunnen op drie manieren bereidt worden.

  1. Drie gram bessen per dag eten
  2. Van een handje bessen een afkooksel van een paar minuten maken.
  3. Siroop maken met suiker

Bij mondproblemen is gorgelen met het afkooksel afdoende.

Voor kwalen dieper in het lichaam is inname nodig van de siroop of de losse bessen.

Belangrijk!: Geen bijwerkingen met deze dosis

https://bijvoettegemoet.wordpress.com/sleedoorn-geneeskracht/

 

 

De vruchtzetting is vanaf augustus. De sleepruimen zijn zeer wrang, en worden pas lekker als de vorst eroverheen geweest is. De vruchten worden wel verwerkt in jam, vruchtenmoes, vruchtensap, likeur (sloe gin of patxaran), vruchtenwijn en brandewijn, bijvoorbeeld slivovitsj.

De plant vermeerdert zich door zaden en door wortelopslag. De sleedoorn is door zijn doornsredelijk beschermd tegen de vraat van grote grazers. Wanneer hij eenmaal aangeslagen is, neemt hij meer en meer ruimte in. Dit biedt dan tevens de gelegenheid aan bomen als de eik om tot wasdom te komen.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Sleedoorn

Zie ook https://plantaardigheden.nl/plant/beschr/wel/sleedoorn.htm

 

 

Bomen
 
 

Health Benefits of Boxwood and Side Effects

98SHARES

Botanical NameBuxus sempervirens.

Other Common Names: Box, boxtree, buksbom (Danish), buis (French), Buchsbaum (German), boj (Spanish).

Habitat: Boxwood is native to southern and western Europe (particularly the Mediterranean countries), West Asia and North Africa, but the plant is now cultivated worldwide.

Description: Boxwood is an evergreen (the species name “sempervirens” means “always green”) shrub or small tree that belongs to the family Buxacece. It usually grows to 12 or 15 feet when it is left undisturbed.

The plant has a dense root system, which forms a mesh of thin, yellow roots. The trunk has yellowish-brown and wrinkled bark.

The twigs or branches are densely leafed and the leaves are dark green, ovate, smooth, thick and leathery.

The plant blooms in April and May with yellow-green, tiny flowers. It has a female flower in the center surrounded by several male flowers in the same inflorescence.

Boxwood produces a lot of pollen and blooms early which makes the plant very attractive to bees.

Because of bee hive colony collapse disorder (CCD) seen all around the world in recent years, it might be a good idea to grow more of this plant both in private and public gardens.

Plant Parts Used: The leaves, bark, and wood have been used as medicine.

The leaves are collected before flowering in early Spring and dried for use in extracts. The leaves have an unpleasant odor and a bitter, astringent taste.

The bark is shredded up and dried for use in decoction.

Boxwood (Buxus sempervirens)
Boxwood (Buxus sempervirens) – Attribution: Wouter Hagens

Therapeutic Uses, Benefits and Claims of Boxwood

The leaves of boxwood contain essential oil, tannins and the alkaloids, buxine (chiefly responsible for the bitter taste), parabuxine and parabuxonidine.

The bark contains chlorophyll, wax, resin, lignin, and minerals such as potassium, magnesium, phosphorus, iron, and silicium.

Boxwood was previously used to treat persistent and recurring fever (malaria), gout, rheumatism, urinary tract infections, intestinal worms, chronic skin problems, syphilis, and hemorrhoids.

Because of the many adverse side effects of the plant and availability of more appropriate herbs to treat the same ailments, the medical use of boxwood has almost ceased.

An essential oil which is extracted from the wood has been used as an herbal remedy in cases of epilepsy. The oil has also been employed for a toothache and piles.

Boxwood - Medicinal Plant
Boxwood – Medicinal Plant ©The Herbal Resource

The wood is considered diaphoretic and has been used in a form of a decoction as a remedy for rheumatism and secondary syphilis.

A tincture from the herb was formerly used as a bitter tonic and antiperiodic and had the reputation of curing leprosy.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

https://www.herbal-supplement-resource.com/boxwood.html

Buxus sempervirens

the common boxEuropean box, or boxwood, is a species of flowering plant in the genus Buxus, native to western and southern Europe, northwest Africa, and southwest Asia, from southern England south to northern Morocco, and east through the northern Mediterranean region to Turkey.[1][2][3] Buxus colchica of western Caucasus and B. hyrcana of northern Iran and eastern Caucasus are commonly treated as synonyms of B. sempervirens.[4][5]

 

Description[edit]

Buxus sempervirens is an evergreen shrub or small tree growing up to 1 to 9 m (3 to 30 ft) tall, with a trunk up to 20 centimetres (8 in) in diameter (exceptionally to 10 m tall and 45 cm diameter[6]). Arranged in opposite pairs along the stems, the leaves are green to yellow-green, oval, 1.5–3 cm long, and 0.5–1.3 cm broad. The hermaphrodite flowers are inconspicuous but highly scented, greenish-yellow, with no petals, and are insect pollinated; the fruit is a three-lobed capsule containing 3-6 seeds.[1][3]

Distribution and habitat[edit]

The species typically grows on soils derived from chalklimestone, usually as an understorey in forests of larger trees, most commonly associated with European beech (Fagus sylvatica) forests, but also sometimes in open dry montane scrub, particularly in the Mediterranean region. Box Hill, Surrey is named after its notable box population, which comprises the largest area of native box woodland in England.[7][8]

The species is locally naturalised in parts of North America.[9]

 

Timber[edit]

Slow growth of box renders the wood ("boxwood") very hard (possibly the hardest in Europe) and heavy, and free of grain produced by growth rings, making it ideal for cabinet-making, the crafting of flutes and oboesengravingmarquetrywoodturningtool handlesmalletheads and as a substitute for ivory. The English engraver Thomas Bewick pioneered the use of boxwood blocks for engraving.[3][14][18]

 

Buxus sempervirens is a medicinal plant used to treat many diseases. It contains steroidal alkaloids such as cyclobuxine.[19][20] It also contains flavonoids.[21]

B. sempervirens wasn’t known for its medical use until the beginning of the 1600s.[22] After this it was found that the leaves (containing alkaloids, oils and tannin), the bark (containing chlorophyll, wax, resinlignin and minerals) and the oil from the wood had a medical effect.[23] It then was used to treat gouturinary tract infections, intestinal worms, chronic skin problems, syphilishemorrhoidsepilepsy, headache and piles,[24] but also had the reputation of curing leprosyrheumatismHIVfever and malaria.[25][26] For treating malaria it was used as a substitute for quinine, but because of the side effects and the fact that there are better medicinal alternatives than B. sempervirens it is normally not used any more to treat these diseases.[27]

Homoeopathy still made use of the leaves against rheumatismHIV and fever[28] by brewing tea from them.[29] In Turkey, where the plant is called Adi şimşir, this tea (one glass a day) is still consumed for antihelminthicdiaphoretic, and cholagogue purposes.[30] Also, the leaves from B. sempervirens were used as an auburn hair dye.[31] The plant Buxus sempervirens has been well investigated chemically. During late 1980s, Dildar Ahmed while working on his PhD thesis under the supervision of Prof Atta-ur-Rahman, isolated a number of steroidal alkaloids from the leaves of the plant. A new system of nomenclature for buxus alkaloids was also proposed based on buxane nucleus. He also isolated a flavonoid glycoside, and named it galactobuxin based on the fact that it contains a galactose ring.

 

https://en.wikipedia.org/wiki/Buxus_sempervirens

 

HEALING CONIFER TEA

Posted on January 11, 2016

Edible evergreens – who knew?   This vitamin C and anti-oxidant rich Healing Conifer Tea will sooth a cough and cold, and energize you.  You can make all natural tea from pine, fir, spruce, and cedar ~ it smells like a walk in the forest, and tastes lovely, too.

 

Healing Confier Tea made with Spruce needles is high in Vitamin C and anti-oxidants --- it will naturally sooth a cold or cough, and it smells like a walk in the woods!Save

 

 

OK this is going to be fun — grab some clippers and check out your backyard, or take a stroll around the block and snip a few fresh boughs for this aromatic pine needle tea.  Heck, if your Christmas tree is still around you can use that.

I love nothing better than discovering and sharing new and unusual foods and flavors here at TVFGI, and edible evergreens definitely fits that bill.   Even thought we all know and love the aroma of evergreens, it might be hard to wrap our minds around eating the stuff — but think of it this way, if you like rosemary, (which isn’t related, by the way) I think you’ll be intrigued by the flavor of this healing conifer tea.

 

A healthy, healing conifer tea, made with spruce, fir, or pine needlesSave

 

Report this ad

This idea fascinated me so I did a little research.  Conifer is the broad name for cone bearing trees, and lots of species of conifers are edible, namely pines, spruce, and fir.  When it comes to pines, you can eat every part of them, from the pine nuts, to the bark, to the needles.  The needles are not only edible, they contain a ton of vitamin C (as much or more than lemons!) and they’re naturally anti-inflammatory.

Pine needles can be made into a soothing tea that helps fight colds and coughs.  That vitamin C is through the roof ~ pine tea used to be used during the Civil War to prevent scurvy ~ who knew?

Report this ad

 

Gathering pine needles for a warm, soothing, Healing Conifer TeaSave

 

Pine needles are long and wispy, (above and below) and they come off the branch in little bundles of 2-5 or more needles.  Fir and spruce have the more compact bushy branches, like the classic Christmas tree.  You can use any of the three species for this tea, but be sure to choose trees that haven’t been sprayed or otherwise polluted.

Report this ad

 

Pine needles for a Healing Conifer TeaSave

 

Conifers have been used for food and medicine for hundreds if not thousands of years by various cultures like the Russians, Scandinavians, and our own Native Americans.  From my reading there are almost too many purported health benefits to mention, from pain relief, to anti-aging, to cold and flu relief.  One of the more interesting notes is that pine and other conifer needles contain very high amounts of shikimic acid, the key ingredient in Tamiflu!  Hopefully this will whet your appetite for more information on conifer infused foods, I’ve left some links at the end of the post if you’re interested.

Report this ad

 

A Healing Conifer Tea made with Spruce needles is a natural cold and flu sootherSave

 

A single steeped cuppa will be light in flavor and color, above, while a simmered infusion, below, will be darker in color and flavor, I’ll show you how to make both in the recipe.

Report this ad

 

A Healing Conifer Tea, rich in anti-oxidants and Vitamin C Save

 

 

Healing Conifer Tea
 
 
 

Ingredients

  • Pine, spruce or fir needles

Instructions

Report this ad
  1. You can use the needles on the twigs or off, it's up to you. They can be fresh, or dried. They can be whole, or chopped. Chopping the needles and using method 2, below, will result in the strongest flavor.
  2. Clean the needles by rinsing well under water.
method 1
  1. Put a handful of whole needles or several tablespoons of chopped needles into a saucepan and add 2 cups water. Bring to a boil, turn down the heat and simmer for 10 minutes. Let sit for 5 minutes, then strain and serve.
method 2
  1. Put a small amount of whole needles, or 1 tablespoon of chopped, into a cup. Pour in boiling water and let steep for 10 minutes, Strain and drink.

notes:

https://theviewfromgreatisland.com/healing-conifer-tea/

 

Traditioneel gebruik westerse levensboom (conifeer)

Allereerst kan opgemerkt worden dat in de bladeren veel vitamine C zit; het genas scheurbuik. In tijden dat men maandenlang op zee zat en geen verse groenten at was dit een belangrijk gegeven. De indianen gebruikten deze boom als één van de vier bomen in het medicijnwiel. Deze boom werd voor het zuiden gebruikt. Het hout wordt gebruikt om kano´s huizen en meubels van te maken. De etherische olie van deze boom heeft vele toepassingen: het is een reinigingsmiddel, ontsmettingsmiddel, haarverzorgingsmiddel, insecticide, linement of zalf, huisspray tegen bacteriën, insecten en onaangename geuren en een zachte zeep. De binnenbast en de zachte twijgjes werden gebruikt door de indianen om een soep te maken. Twijgen werden ook als thee verwerkt om constipatie en hoofdpijn mee te bestrijden. In de 19e eeuw was het een alom geaccepteerd geneesmiddel bij wratten, ringworm en spruw, een vorm van mondslijmvliesontsteking met witte plekken op de tong.

https://mens-en-gezondheid.infonu.nl/natuurgeneeswijze/123575-de-geneeskracht-van-westerse-levensboom.html

Eik

Typologie

   Voor lymfatische mensen met de spreuk; "Laat taaiheid geen stijfheid worden". Voor mensen die ene goede doorstroming nodig hebben.

Inhoudsstoffen

Werking

Constitutie

   Verhoogt de weerstand, vooral bij zwakte en uitputting, geeft kracht vanwege de vele mineralen. Bij infecties in de mond en het keelgebied door een lage weerstand.

Hormoon-huishouding en de vrouwelijke geslachtsorganen

   Werkt op alle hormonen, met name regulerend op de schildklier. Bij witte vloed

Vochthuishouding

   Bij oedeem (ook als er sprak eis van vocht achter de longen) en verkoudheden.

Circulatie

   Bij aambeien en spataderen. Winterhanden en - voeten. Ook bij decubitis.

Overige

   Bij diarree en met diarree gepaard gaande ziekten als dysenterie, ook als er bloed met de ontlasting meekomt, dan uiteraard wel naar een arts.

   Bij botpijn door ontkalking (osteoporose) door het aanwezige calcium. Bij neusbloedingen. Voor kinderen met een lage weerstand. Bij een overmatige menstruatie. Bij huidirritaties, bijvoorbeeld jeuk in de oksels, tepelkloven. Bij haarroos. Uiteraard is eikenhout zeer duurzaam en sterk en werd het gebruikt voor de huizen - en scheepsbouw, voor meubels en beeldhouwwerk. Ook werd de bast gebruikt bij het leerlooien.

Gebruik

   Voor de Ø (moedertinctuur) wordt het jonge blad gebruikt. De jonge schors moet men ēēn jaar laten liggen drogen, dan is ze geschikt voor aftreksels en kompressen. De eikels voor eikeltjescacao en koffie.

Goede combinatie

   Samen met Gember voor de maaltijd. Samen met Rozemarijn voor de doorbloeding, met Toverhazelaar of Kastanje bij spataderen en aambeien. Bij alle weerstandsverhogende kruiden.

Recepten

Lotion bij haarroos
Aftreksel bij diarree
Thee bij winterhanden en - voeten (voor wassingen)
Schorspoeder bij winterhanden en - voeten
Aftreksel voor een zitbad bij aambeien
Koffiesurrogaat

https://plantaardigheden.nl/plant/beschr/gonnve/eik.htm

ES

Botanie

   Redelijk grote boom uit de Olijffamilie, kan tot 30 meter hoog worden. Geeft de voorkeur aan een vochtige bodem en een goed voor het licht bereikbare standplaats. in rivierdalen en op vochtige zandgronden. De oneven geveerde bladeren staan kruisgewijs aan de dikke takken. De blaadjes zijn aan de bovenzijde donkergroen, aan de onderzijde zijn ze lichter van kleur. Zij zijn toegespitst en langwerpig tot eivormig. De bladrand is onregelmatig getand. De tweeslachtige, bloemen verschijnen eerder in het jaar dan de bladeren. Ze zien eruit als bosjes van paarse meeldraden. De vruchten zijn langwerpig, plat en kaal. Gewoonlijk bevatten zij slechts een zaadje, ze zijn tongvormig gevleugeld. Ze hangen met verschillende exemplaren tegen elkaar gedrongen als een kortgesteelde tros.

Andere Essensoorten

Typologie

Inhoudsstoffen van het blad

Inhoudsstoffen van de bast

Werking

Urinewegen

   Bij allerlei blaas -en nierklachten. Bij oedeem. Es heeft een licht diuretische werking, waardoor het ook bij reuma een gunstig effect kan hebben.

Overige

   Ook bij verstopping, door de aanwezige calciumzouten en het appelzuur in het blad. Uitwendig past men een afkooksel toe van in de vorm van omslagen bij reuma, jicht, gewrichtspijnen, pijnlijke ledematen of in kompressen op etterende wonden en zweren. Het manna van de Manna-Es, dat via insnijdingen in de stam wordt verkregen, is een mild laxeermiddel zonder bijwerkingen (geen kramp, buikloop of braken), goed voor kinderen en ouderen. Dit manna oplossen met warm water of warme melk.

   Het hout van de Es is zeer hard, maar wel makkelijk te bewerken zodat het vroeger veel voor speren werd gebruikt, tegenwoordig wordt het veel gebruikt voor hockeysticks en tennisrackets, schuttersbogen, hamer - en spadestelen, ladders en gymnastiektoestellen.

Gebruik

   De blaadjes in de zomer plukken, strip de deelblaadjes van de hoofdnerf, in de schaduw drogen. De bast moet in de lente vergaard worden van jonge takken en twijgen, schil de bast eraf, in de schaduw drogen. Ook de wortel wordt wel gebruikt. Het 'manna' van de Manna-Es verkrijgt men door insnijdingen te maken op de stam, de aldus verkregen substantie laat men indrogen.

Recepten

Eswijn bij artritis
Thee bij verstopping
Diuretisch aftreksel
Aftreksel bij koorts
Bij tandvlees-ontsteking
Aftreksel bij jicht en reuma
Riekende adem

https://plantaardigheden.nl/plant/beschr/gonnve/es.htm

 

Essensleutels

 

De vruchten van de es worden ook wel essensleutels genoemd. Het zaad zit verpakt in platte, langwerpige zaadomhulsels en deze hangen in trossen aan de uiteinden van de twijgen. Er zitten soms meer dan honderdduizend vruchten aan een boom. De zaden worden verspreid door de wind en kunnen ook vervoerd worden door stromend water. De es wordt soms verward met de esdoorn. Het zaad van de es heeft echter één vleugel en die van de esdoorn twee.

 

Geneeskracht

 

Er zijn oude geschriften gevonden waaruit blijkt dat de es al minstens vier eeuwen voor onze jaartelling als geneeskrachtig kruid werd toegepast. Gebruikt worden de zaden, de jonge bladeren en de bast van 2 á 3 jaar oude takken. In het voorjaar werden deze essentakken geschild en deze schillen werden gebruikt als koortsmiddel, ook bij malaria (15-20 gram bast op 1 liter water, 5 minuten koken, 1 kopje voor elke maaltijd). De gedroogde bast kan ook tot poeder worden vermalen en dit werd onder andere door honing gemengd (3 tot 4 maal daags een theelepel).

Van de bladeren kun je thee maken. De bladeren zijn het krachtigst wanneer ze een soort kleverige substantie afgeven (tussen mei en juli). Deze thee doet urinezouten verdwijnen en wordt daarom aangeraden bij reuma, jicht, gal- en nierstenen en nierkolieken. Essenthee kan ook gebruikt worden om de spijsvertering en de urinestroom te stimuleren.
Onrijpe, groene zaden zijn eetbaar en kunnen worden ingelegd in zout en azijn. Van de rijpe zaden kun je thee maken en er kan een olie van worden geperst.

 

Snoepen van de Es

 

 

Uit de es kan een natuurlijke zoetstof worden gehaald. De omstandigheden hiervoor zijn ideaal op het eiland Sicilië en men maakt vooral gebruik van de pluimes

http://www.kruidenmassages.nl/es.html

 

Gebruik
Behalve het hout werd het loof veel gebruikt als loofhooi tijdens de winterperiode. De knotessen die voor dit doel werden gevormd, bestaan nog wel, maar dan als landschappelijk element zonder economische betekenis. Knotbomen zijn ecologisch zeer waardevol (Het Knotbomenboek, 2010). In 1942 werd een es geselecteerd met de beste houtkwaliteit voor skies. De cultivar werd 'Doorenbos' genoemd. Hij is nog aanwezig in diverse beplantingen en heeft een brede kroon. De es in Hinkeloord is een 'Doorenbos' en hij is ook aanwezig in lanen in Hilversum.

https://www.bomenstichting.nl/infotheek-en-faq/informatie-over-bomen/gewone-es.html
 
Giftig:
All types of Apple trees, including Crabapples, can be toxic to dogs, cats and other mammals (including humans). Tree stems, leaves and seeds contain a chemical that's metabolized into cyanide during digestion.
https://www.bioadvanced.com/articles/5-trees-hidden-risks
 
 

Gewoon Genietend Gifvrij Gezond dieet en verzorging (G4dv) | Naturally, Happily, Healthily, Toxin Free Diet and Care (e4dc) | Index | Information on vaccinations on this website: | Information on cancer on this website | links | Wie ben ik? Who am I? | OOR4U Guilde | Voorwoord en Inleiding Geraffineerdesuikergevoeligheid, en contactgegevens Scentses | | Wat is geraffineerdesuikergevoeligheid en Waarom worden bij geraffineerdesuikergevoeligheid sommige suikers wel en andere niet verdragen? | Wat is suiker? Bouw van suikers/koolhydraten | Snelle en langzame suikers | Bloedsuikerspiegel en hormonen | Wat is het verschil tussen tot nu toe omschreven hypoglykemie en geraffineerdesuikergevoeligheid? | Het verschil tussen hypo's en hypers bij suikerziekte , bij hypoglykemie en die bij geraffineerdesuikergevoeligheid. Waarom blijft de adrenaline reactie aanhouden?Hoe is het mogelijk dat er zo snel na geraffineerdesuiker inname al een reactie plaat | Verschillende soorten hypoglykemie en andere hormoongebonden complicaties bij geraffineerde koolhydraten vertering/opname en bloedsuiker instandhouding Overeenkomsten en Verschillen tussen Geraffineerdesuikergevoeligheid en ADHD | Kunstmatige suikers | Geraffineerdesuikergevoeligheid in de praktijk | Gifvrij dieet en Gifvrije verzorging | Waarom is de informatievoorziening over E-nummers en plotselinge extreme humeurigheid na inname van geraffineerde suiker zo gebrekkig?Misinformatie en schijnonderzoeken over plotselinge extreme humeurigheid na inname van geraffineerde suikerInformatieve | Informatievervuiling: Onwetendheid, Slordigheid, of Opzettelijke Misleiding? | Conclusie | Bronverwijzingen | Bijlagen 1 t/m 7monosachariden, 2. Disachariden, 3 polyol, 4 producten met aspartaam, 5 Giftige E nummers in degelijk lijkende produkten, 6 Safety card Natronloog of te wel E524, toevoeging van sommige cacao merken!, 7 Soja, | Appendix 8 Sucralose | Bijlage 9 Vitaminen, Mineralen, Sporenelementen, Eiwitten, Vetten, Koolhydraten in Voedingsmiddelen, Kruiden | Bijlage 10 Toxic Ingredients You Should Avoid | Bijlage 11 Bijwerkingen Ritalin(Methylfenidraat) | Bijlage 12 Aspartaam, hoe een stof wat gaten in de hersens van muizen brandt veilig voor menselijke consumptie werd bevonden. | Bijlage 13 Hypoglycemia | Bijlage 14 Budwig | Bijlage 14a Geitenmelk: waarom het lichter verteerbaar is dan koemelk | Bijlage 15 E nummers | Bijlage 16 Cadeaus om te vermijden | Bijlage 17: Dieetmaatregelen tegen kanker | Bijlage 18 "Hoe tanden in elkaar zitten." | Bijlage 19 kankercellen uitroeien door suikers te vervangen door gezonde vetten | bijlage 20 meer over kankergenezing | bijlage 21 Zuurzak Soursop | Bijlage 22 Crisis en oplossingen: roggker=recht op gezondheid, geluk, kennis en rechtvaardigheid | Bijlage 23 Milieuschandalen (hier stond eerst de G4dv, die is verplaatst naar de beginpagina) | Bijlage 24 Het Echte Nieuws over gif in het milieu | Bijlage 24 a Hout | Bijlage 25 vooronderzoek dieet en verzorging | Bijlage 25 a.Vooronderzoek dieet en verzorging | Bijlage 25 b Vooronderzoek dieet en verzorging | Bijlage 25c Vooronderzoekdieet en verzorging | Bijlage 25 d vooronderzoek dieet en verzorging | Bijlage 25 e vooronderzoek dieet en verzorging | Bijlage 26 Vooronderzoek TVtandpasta | Bijlage 27 Voorbeelden van de denkfout in de Westerse Medische Wetenschap, waardoor ze steeds de plank misslaan als het aankomt op bepalen wat gezonde voeding is: Calcium en beta caroteen | Bijlage 28 Kruiden | Bijlage 29 Vitamines, Mineralen, eiwitten, vetten em koolhydraten | bijlage 31 Schema voedingsmiddelen:vitamines, mineralen, eiwitten, vetten en koolhydraten | Bijlage 32 Schema Bedenkelijke stoffen, E-nummers, toevoegingen, giffen | Bijlage 33 kankerbestrijding | bijlage 34 Het gevaar van pinda's | Bijlage 35 Proteïnen in yoghurt | Bijlage 36 Eten uit de natuur | Bijlage 37 Superfoods: a.Aloë Vera, b.Omega 3-6-9 olie, c.Kefir, d.Kombucha, e.Yoghurt, f.Cranberrysap,g. Gember, h.walnoten, i. zonnebloempitten, j. bosbessen, k.zeewier, l.wortelsap, m.ginkgobiloba,n. guldenroede, o.peu dárco, p. driekleurig | Bijlage 37 a. Aloe Vera | Bijlage 37.b. Omega 3 saus | Bijlage 37. c Zelf Kefir maken | Bijlage 38 The Problem with Wheat | Bijlage 39 Waarom Himalayazout? | Bijlage 40 Benefits of Goats milk over Cows milk | Bijlage 41 The problem with most vegetable oils and margarine | bijlage 42 for healthy bones calcium, vitamin D, vitamine k2, magnesium, trace elements | Bijlage 43 The dangers of acrylamide (carbohydrates baked above 210 degrees Celcius) | Bijlage 44 Gevaren van plastic, aluminium en andere verpakkingsmaterialen | bijlage 45 Dangers of Fishoil and better sources for omega 3 | bijlage 46 fruit tegen kanker (aardbeien, cranberries etc) | bijlage 47 Hoog tijd voor een nieuwe schijf van 5 | bijlage 48 Uitleg hoe inentingen autisme veroorzaken door glutamaat productie in de hersenen te stimuleren wat schadelijk is voor de hersenen en voor de hersen ontwikkeling | bijlage 49 Korte Geschiedenis van Monsanto, pagina van Dr Mercola± In Amerika vechten ze voor wat hier heel gewoon is±etiketten waar op staat wat er in voedsel zit. | Bijlage 50 Nep ADHD diagnoses | Bijlage 51 Vrouw vertelt over uitgelekt NASA document over oorlog tegen de mensheid | bijlage 52 Bij medicijn dat zogenaamd cholesterol verlaagd juist 52$ hogere kans op plak in de aderen rondom het hart/ 52@ higher chance of heart plaque when tajking certain cholesterol lowering medicines. | Bijlage 53 Welke oliën zijn veilig om te verhitten? | Bijlage 54 Dr Mercola over Genetisch Gemanipuleerd voedsel | bijlage 55 Dr Mercola: genetisch gemanipuleerd voedsel: ontworpen om insecten te doden, maar het maakt ook onze cellen kapot. | Bijlage 56 Dr Mercola Alzeheimer detectie methode, en g4dv ook preventief voor Alzheimer | Bijlage 57 Het einde van het antibiotisch tijdperk aangebroken door toenemend aantal antibiotica resistente bacteriën, Ook hierop is de g4dv een antwoord. | Bijlage 58 Vaccinaties gaan om geld, niet om ziektebestrijding | Bijlage 59 Artikel Dr. Mercola over kankerverwekkende zaken in persoonlijke verzorgings- en huishoud producten | Bijlage 60 Dr. Mercola: Pesticiden kunnen neurologische schade aanrichten, gebruik liever etherische olie voor huisdieren en plant liever goudsbloem in de tuin | Bijlage 61 5 miljoen chronisch zieken in Nederland, zorg VS ook waardeloos | Bijlage 62 Gevaar vaccinaties | Bijlage 63: Gevaren antibiotica in vlees (artikel va Dr. Mercola) | Bijlage 64: Gevaren Testosteron behandeling | Bijlage 65 transvetten zijn de boosdoeners, verzadigde vetten zijn juist goed! (Dr Mercola) | Bijlage 66: Hippocrates Health Institute | Bijlage 68:NVWA hoge boetes voor gezondheidsclaims | Bijlage 69: Voor een gezond hart heb je gezonde vetten nodig | Bijlage 70 Eieren moet je bewaren op kamer temeratuur, niet in de koelkast! | Bijlage 71: Gevaren van niet gefilterd water | Bijlage 67:Boetes voor het zeggen dat iets buiten de farmaceutische industrie gunstig voor de gezondheid is | Bijlage 72 Vitamine D bronnen | Bijlage 73 Chiazaad voedingsinformatie | Bijlage 74: Voordelen van gefermenteerd voedsel | Bijlage 75 9 voedingsmiddelen die je nooit moet eten | Bijlage 76 Top 10 artikelen van Dr. Mercola van 2013 | Bijlage 77: Dr Mercola: De beste wapens tegen griep. | bijlage 78 The secret of longevity | bijlage 79 Het Grote Vaccinatie Debat 15 december 2013 | Appendix 80 Lead Developer Of HPV Vaccines Comes Clean, Warns Parents & Young Girls It?s All A Giant Deadly Scam | Biijlage 81 How Grazing Cows Can Save the Planet, and Other Surprising Ways of Healing the Earth | Bijlage 82 De Verborgen Gevaren van Vaccinaties | Bijlage 83 CDC Admits as Many as 30 Million Americans Could be at Risk for Cancer Due to Polio Vaccine | Bijlage 84 We hebben 100 keer meer microben dan cellen in ons lichaam. De meeste helpen ons. Zullen we hun ook helpen? | Bijlage 85 Belang van licht en slaap | Bijlage 86 Artikel Dr Mercola over vergissingen in voeding die tot voedings tekorten leiden. | Bijlage 87 In Amerika beïnvloedt Junkfoodindustrie diëtistenopleidingen | bijlage 88 Dr Coldwell: Elke kanker kan in 2 tot 16 weken genezen worden | Bijlage 89: Want to Know over Tetanus | Appendix 90: Dr. Russel Blaylock | Bijlage 91 Wat zijn opvliegers? | Bijlage 92, Dr Mercola: One in 25 Patients End Up with Hospital-Acquired Infections, CDC Warns | Bijlage 93 Dr Mercola Toxic Combo of Roundup and Fertilizers Blamed for Tens of Thousands of Deaths | Bijlqge 94 New Studies Show Optimizing Vitamin D Levels May Double Chances of Surviving Breast Cancer, Lower LDL Cholesterol, and Helps Prevent Autism | Bijlage 95, Dr.Mercola: How Vitamin D Performance Testing Can Help Optimize Your Health | Bijlage 96: Be Wary About This Food - It Can Wreck Your Ability to Walk, Talk, and Think | Bijlage 97 Gevaren van Vaccinaties (Mercola) | Bijlage 98: Ouders moeten geïnformeerd worden over de gevaren van vaccineren om een goede keus te kunnen maken | Bijlag 99: Zonnebrandmiddelen gevaarlijker dan zon als het gaat om huidkanker | Bijlage 100 Ignoring This Inflammatory Early Warning Signal Could Cost Your Life | Bijlage 101 Mijd Giffen, Niet Voedingsmiddelen! | Bijlage 102 Mentale rust | Bijlage 103: Voordelen van Kurkuma | Bijlage 104: Dr Mercola article Kruid tegen kanker | Bijlage 105: Dr Mercola: Sun , vitamin D and vitamin B3 crucial for longevity | Bijlage 106 Cowspiracy film en kritiek | Bijlage 107 Artemesia een effectief anti-malaria kruid | Bijlage 108, Chemotherapie is gevaarlijk | Bijlage 109 Canola oil, what is it, and is it good or bad for people? | Bijlage 110 Are peanuts good or bad for you? | Bijlage 111 Halloween recipes | Bijlage 112 Vaccinatieschade | Bijlage 113 Immigrants seek herbal remedies | Bijlage 114 more_doctors_confessing_to_intentionally_diagnosing_healthy_people_with_cancer | Bijlage 115 Dangers of vaccinating pregnant women | Bijlage 116 Omega 3-6-9 mengsel | Bijlage 117 Waarom er geen koolzaadolie zit in het omega 3-6-9- mengsel van de g4dv | Bijlage 118 Vaccinaties | Bijlage 119 Judy Wilyman, PhD on amti vaccination | Bijlage 120 Wetenschappelijke argumenten die de Keshe scam blootleggen | Bijlage 121 ECEH bacterie | Bijlage 122 grains | Bijlage 123 Make your own chocolate | Bijlage 124 Vaccine Violence | Bijlage 125 Italian court rules mercury and aluminum in vaccines cause autism: US media continues total blackout of medical truth | Bijlage 126 Dr Mercola: Vaccines and Neurological Damage | Bijlage 127 Why many doctors do not vaccinate their own children | Appendix 128 2 centuries of officoial statistics show vaccines did not save us and These graphs show why many doctors don't vaccinate their own children and Vaccines: A Peek Underneath the Hood | Bijlage 129 Leaflet Infanrix | Bijlage 130 Vaccine Madness | Bijlage 131 Japanse slachtoffers vaccin baarmoederhalskanker slepen overheid en farmareuzen voor de rechter | Bijlage 132 Pregnancy, labour, delivery and child care | Appendix 133 healing diet for our canine friends | Bijlage 134 Flowchart edible or non-edible | Bijlage 135 Keeping children healthy naturally | Bijlage 136 Vaccines and the Amygdala | Bijlage 137 Revolving door between politics and big pharma explained | Bijlage 138 Ingredients Vaccines | Bijlage 139: Medisch scheikundige geeft drie redenen waarom hij zijn kinderen niet laat vaccineren | Bijlage 140 Ryan's story | Bijlage 141 NVKP lezingen dr Hans Moolenburgh | Bijlage 142 HPV vaccine | Bijlage 143 Fluoride | Bijlage 144 Baby dies three days after getting six vaccines | Bijlage 145 Interview Trouw met Dr Hans Moolenburgh | Bijlage 146 Jacob van Lennep | Bijlage 147 Flow chart "to believe or not to believe medical or nutritional advice" | Appendix 148 The case experts make against vaccines | Apendix 149 Dr Mercola article: Experts admit Zika threat fraud | Appendix 150 Sudden deaths among health advocates | Appendix 151 Thimerosal | appendix 152 Herd immunity? | Appendix 153 Formaldehyde in vaccines | Appendix 154 Why doctor's say "Do not take the flu shot!" | Bijlage 155 Vaccineren? Natuurlijk niet! En wel hierom: | Appendix 156 Vaccine makers bypass WHO regulations | Bijlage 157 Het probleem van overbehandeling bij borstkanker | Bijlage 158 Chemotherapie vermoordt u | Bijlage 159 Borstbesparende operatie beter dan amputatie voor overlevingskansen bij borstkanker | Appendix 160 Vaccine induced bone fractures | Bijlage 161 hulpstoffen in Vaccins toegegeven door CDC | Appendix 162 meningitis: symptoms, how to prevent, how to treat | Appendix 163 Training of nutrtionists often shady | Appendix 164 Molecular Biochemist Dr.Lucija Tomljenovic, PhD, explains why vaccines not only don't work, but are extremely harmful and can be lethal as well | Appendix 165 CDC knew about MMR vaccine autism link as early as 1999, but covered it up | Appendix 166 Scientists at the vaccine safety debate January 2011 | Appendix 167 Vaccinated children 5 times more likely to contract auto immune diseases | Appendix 168 Before and after vaccine: this is what mass brain destruction looks like | Appendix 169 Hepatitis B vaccine | Appendix 170 Countries where vaccines are not mandatory and the nazi roots of vaccines and drugcompanies | Appendix 171 The dangers of soybean oil | Appendix 172 Vaccines do not protect against Measles | Appendix 173 HPV vaccine | Appendix 174 Hoogleraar Peter Gøtzsche en anderen over corruptie in de farmaceutische industrie | Appendix 175 Dr Arlan Cage | Appendix 176 How vaccines damage your immune system | Appendix 177 Vaccines are not tested properly | Appendix 178 Documentaries exposing pharma fraud | Appendix 179 Dr Suzanne Humphries | Appendix 180 Dr Russel Blaylock: Vaccinations can kill you or ruin your life | Appendix 181 Doctors who clearly explain why vaccines are neither safe nor effective | Appendix 182 Dr Sherri Tenpenny | Appendix 183 Alan Phillips attorney Vaccine Rights | Appendix 184 Dr Rebecca Carley | Appendix 185 Vaccines bargain basement of the medical industry, says Maurice Hilleman (who developed 36 vaccins) admits AIDS and Cancer causing virusses were added to vaccines | Appendix 186 Many independent studies show vaccine dangers, Damages paid by pharmaceutical companies for vaccine damahge | Appendix 187 The truth behind Vaccinations | Appendix 188: Guess what happened to Nazi war criminals responsible for the genoside of millions: After aquittal or a short prison sentence they went back to being CEO's for big Pharma! | Appendix 189: Mercola: What?s the Right Dose of Exercise for a Longer Life? | Appendix 190 What happened to Dr Mercola? | Bijlage 191: hoofd RIVM zegt Kindervaccinaties veroorzaken hersenvliesontsteking | Appendix 192: Use up stock even though proven unsafe or use cheaper less safe vaccines | Appendix 193: WHO report reveals: Vaccines are made in China without safety control | Appendix194: Vaccine Court has paid 3.7 billion in damages to families | Appendix 195: Autism in California skyrocketed since mandatory vaccination | Appendix 196: MMR Vaccine Causes Seizures in 5,700 U.S. Children Annually | Appendix 197 The history of vaccines | Appendix 198: Studies show unvaccinated children are much helthier than vaccinated ones | Appendix 199: The vaccine-shaken baby syndrom link | Appendix 200: vaccines cause SIDS | Appendix 201: The Dangers Of Vaccines and Vaccination | Appendix 202: Vaccines and the peanut allergy epidemic | Appendix 203: The neurotoxicity of vaccines | Appendix 204: Statistics | Appendix 205:Nervous System | Appendix 206: 6 reasons to say NO to vaccination | Appendix 207: Celebrity anti vaxxers | Appendix 208 Dr John Bergman | Appendix 209 Measles: natural prevention and remedies | Appendix 210: Hepatitis B prevention and treatment | Appendix 211: Dr Shiv Chopra. PhD Microbiologist, vaccine expert | Appendix 212: Thimerosal breaks down into ethyl mercury in the body, and is 50 times more toxic than the methyl mercury found in fish | Appendix 213 Dr Dale Brown | Appendix 214 Vaccines cause autism | Appendix 215 Statistics infant mortality per country | Appendix 216: How to lower glutamate levels in the brain | Appendix 217 David Getoff | Appendix 218 Measles hypes versus facts | Appendix 219: Natural Bug and flea repellents | Appendix 220 Huisarts Hans van der Linde: Het Pillenbedrog | Bijlage 221 Voetmassagekaart | Bijlage 222 Zelf oliën maken | Appendix 223 Life expectancy Statistics | Appendix 224 Medical Mistakes

Laatste wijziging op: 31-08-2018 20:27