Stof Voornaamste rol Te vinden in Komt van nature voor in   Gevolgen  overdosering Gemiddelde Aanvaardbare Dosis (ADD) (10-65 jaar) Hoeveel is veilig   .                                          
  Vrije Radicalen een molecuul of atoom dat een ongepaard elektron heeft.De schadelijkheid van vrije radicalen in het lichaam wordt veroorzaakt doordat deze reacties aan kunnen gaan met bijvoorbeeld het DNA, wat kan leiden tot de ontregeling van de celdeling en eventueel tot kanker, of beschadiging van verschillende intracellulaire eiwitten. voedingssupplementen     Kanker                                                  
  Geharde vetten verlengd de houdbaar heid van het voedsel, In het lichaam stopt het echter de adrern op. Staat op het etiket als gedhydrogineerd, vaak te vinden in voorverpakte artikelen, zoals bepaalde koekjes, pindakaas,margarine, etc                                                        
                                                               
  Foute Bereiding                                                            
  voedsel in plastic bakken in magnetron bereiden Voedings waarde gaat weg , kanker verwekkend http://jessevandervelde.com/magnetron-gevaarlijk-voor-de-gezondheid-onderzoeken-tonen-het-steeds-weer-aan/ alles wat in de magnetron in plastic bakken bereid is     Kanker                                                  
  Voedsel in magnetron bereiden Voedingswaarde zakt naar nul     kanker                                                  
                                                               
E Nummer stof Voornaamste rol Bron gebruikt in Stoffen die vrijkomen bij afbraak Gevolgen  voor het lichaam Gemiddelde Aanvaardabare Dosis (ADD) (10-65 jaar) Hoeveel is veilig Opmerking                                              
  Methylfenidaat (Ritalin) ingezet bij ADHD   Ritalin   Mogelijke bijwerkingen, die in de loop van de tijd vaak afnemen, zijn: hartkloppingen, een gejaagd gevoel, misselijkheid, minder eetlust, meer moeite met in- of doorslapen. Op langere termijn soms vermagering of achterblijvende groei en negatieve invloed op de ontwikkeling van de (voor)hersenen. In het begin kan milde euforie optreden, die na een paar weken afneemt. Hoewel voor het ontstaan van depressie bij behandeling met methylfenidaat wordt gewaarschuwd, is hierover nog geen consensus onder wetenschappers. Depressie is bovendien een veel voorkomende comorbide stoornis bij ADHD, waardoor onderscheid naar oorzaak niet goed mogelijk is. Maar er wordt ook een relatie gelegd met een toename van zelfdoding onder jongeren door het gebruik van methylfenidaat. Na het uitwerken van de laatste dosis kan 's avonds zogenaamde rebound-ontremming optreden, met name in de vorm van een toename van hyperactiviteit, onrust, prikkelbaarheid of concentratievermindering. De meest voorkomende bijwerkingen van methylfenidaat zijn nervositeit, prikkelbaarheid, dysforie, slaapstoornissen, hoofdpijn, tics, stijging bloeddruk en pols, schildklierproblemen, gewichtsverlies en afgenomen eetlust, onrustgevoelens, huidproblemen, gevoel van lusteloosheid, plasproblemen, groeistoornissen, jeuk[6].                                                  
                                                               
                                                               
Hoewel ze niet allemaal invloed op de bloedsuikerspiegel zullen hebben  is het geen goed idee om suiker te vervangen met kunstmatige                                                  
suikers.Eigenlijk is er met allemaal wel iets onprettigs aan de hand. Soms is het niet door de chemische samenstelling van het product zelf,                                                  
maar door één van de afbraakproducten ervan, en dit lijkt de reden dat ze vaak ondanks hun giftigheid toch goedgekeurd worden voor consumptie.                                                  
Vaak wordt beweerd dat ze van nature voorkomen in planten en daarom natuurlijk zouden zijn. Onzin natuurlijk, ook in de natuur komen erg veel                                                  
zeer giftige stoffen voor. Daar komt nog bij dat als een stof in zijn natuurlijke omgeving van mineralen, vitamines en vezels veilig voor consumptie                                                  
is, dat in geconcentreerde vorm geenszins het geval hoeft te zijn. In planten vormen ze misschien 15% van het weefsel, en ingebed in de natuurlijke vezels,                                                  
 vitamines en mineralen vormen ze ook geen gevaar, maar  in geconcentreerde vorm zul je ze niet vinden in de natuur.20a                                                    
                                                               
Dan wordt vaak de gunstige invloed voor het gebit genoemd, en dit komt  dan omdat ze onverteerbaar zijn voor bacteriën en ze zelfs doden.                                                  
 Maar dat betekent tegelijkertijd dat ze in de kunstmatige vorm ook de darmflora aantasten, met alle negatieve gevolgen voor de gezondheid van dien.                                                  
Als de darmflora wordt aangetast duurt het zo’n 5 uur voor het zich hersteld, en de slechte bacteriën vermeerderen zich sneller dan de goede, dus dit tast                                                  
de weerstand behoorlijk aan.  En daar waar ze niet schadelijk voor bacteriën zijn kan je er wel vanuit gaan dat ze weer heel slecht voor het gebit zijn.                                                  
                                                               
Het is niet verwonderlijk dat deskundigen adviseren voedsel in de natuurlijke vorm, zo onbewerkt mogelijk en biologisch te eten. 3aa Dus als je                                                  
 die stoffen die goed voor het gebit zijn tot je wil nemen, is het verstandiger dat te doen via de natuurlijke vorm, zoals bijvoorbeeld xylitol door                                                   
rauwe biologisch geteelde bloemkool te snoepen in plaats van door kauwgom.                                                      
                                                               
E Nummer Zoetstoffen: Voornaamste rol Bron gebruikt in Stoffen die vrijkomen bij afbraak Gevolgen  voor het lichaam Gemiddelde Aanvaardabare Dosis (ADD) (10-65 jaar) Hoeveel is veilig Opmerking                                              
E420 Sorbitol Zoetstof                                                          
E421 Mannitol Zoetstof                                                          
E422 Glycerine Zoetstof   Glycerine of glycerol, E 422wordt in de voeding gebruikt als oplosmiddel of zoetmaker, bijvoorbeeld in snoep, gebak en margarine         .  In 1996 overleden 60 kinderen op Haiti door met antivries (etheenglycol) vervuilde glycerine die door het Nederlandse bedrijf "Vos" uit Alphen aan de Rijn was geleverd. De glycerine was afkomstig uit China en werd in Haïti verwerkt in hoestdrank. Het bedrijf wist dat de glycerine ongeschikt was voor menselijke consumptie. De leiding van het bedrijf werd niet strafrechtelijk vervolgd, maar er volgde een  schikkingmet het Openbaar Ministerie van € 200.000.Op 6 maart 2004 besloot het ministerie van Buitenlandse zaken om een half miljoen euro aan de nabestaanden van de overleden kinderen te doneren. Zij kregen gedurende twee jaar een bedrag van 200 euro per maand.34                                            
E950 Acesulfame (k) Zoetstof   Dit additief wordt erg vaak gebruikt in kauwgom, frisdranken, snoepjes, industriële banketbakkers- producten, desserts, sommige melkdranken en zoveel andere producten dat het onmogelijk is om ze allemaal te vermelden. Het Amerikaanse Center for Science in the Public Interest (CSPI), rapporteert dat het product af kan breken tot . De afbraakstof stof acetoacetamide blijkt de schildklier te beïnvloeden in ratten, konijnen en honden. Het voor een periode van 3 maanden toevoegen van 1% tot 5% acetoacemide aan het dieet van ratten veroorzaakte goedaardige schildklier tumoren bij ze. Acesulfaam-K zelf  bevat het carcinogeen methyleenchloride. Lange-termijn blootstelling aan methyleenchloride kan leiden tot hoofdpijn, depressie, misselijkheid, geestelijke verwarring, lever-effecten, nier-effecten, visuele stoornissen en kanker bij de mens. Eén van de boeken meldt: In vergelijking met aspartaam en sacharine, die geen van tweeën onberispelijk zijn, is acesulfaam zelfs de ongunstigste van de drie. Een Engelse analyse uit maart 2005 beweert dat dit additief als kankerverwerkend geldt en gelieerd wordt aan longtumor, toename van cholesterolgehaltes en leukemie.28 Er is veel verzet tegen het gebruik van acesulfaam-K, zonder dat dit product verder is doorgetest. Op dit moment heeft de FDA niet vereist dat deze tests worden gedaan. Het wordt sinds 1988 door de FDA (Food and Drug Administration) toegestaan hoewel het niet grondig onderzocht is. Dit additief heef een bittere nasmaak, waardoor het vaak in combinatie met aspartaam wordt gebruikt. 29     Acesulfaam-K (ace-K), of E950 werd in 1965 geïntroduceerd. Het is 200 keer zoeter dan sucrose.                                             
E951 Aspartaam, Nutra Sweet, Candarel, Phenylalanine, Natrena, Hermesetas, AminoSweet. zoetstof   dieet priducten waarvan gezefd wordt dat ze suikervrij zijn maar die toch zoet smaken Het zit in meer dan 9000 voedingsmiddelen. Voor een beknopte lijst van enkele van de Nederlandse zie 26, bijlage 4 1. Methanol.Dit is giftige hout  alcohol. Het breekt af in formaldehyde en mierenzuur. ,  Formaldehyde is een dodelijk zenuwgif wat gebruikt wordt voor balseming en zeer kankerverwekkend is.2. Phenylalanine.Deze stof vermindert de serotonine in de hersenen,wat leidt tot opvliegers, depressies en een verhoging van de eetlust. De consumptie van aspartaam wordt gezien als één van de hoofdoorzaken van de huidige obesitas crisis. Zonder de andere aminozuren in eiwitten is het een zenuwgif. 3. Aspartisch zuur.Dit is een neurologisch gif vergelijkbaar met MSG. Het veroorzaakt hersenbloedingen en neuroendocrine afwijkingen in proefdieren.De Nederlandse Wikipedia meldt methanol helemaal niet in verband met aspartaam, de Engelse meldt het als afbraakproduct onder sterk basische of zure omstandigheden ( zoals maagzuur bijvoorbeeld?)21 Er zijn meer dan 92 bijwerkingen  onder normaalgesproken gezonde mensen, variërend van onprettig  tot zeer ernstig zoals hersentumoren en hersenbloedingen, duizeligheid, rillingen, migraine, geheugenverlies, lijzige spraak, verwarring, oververmoeidheid,  depressie, hoofdpijn, verdoofdheid, afgenomen gezichtsvermogen, hartkloppingen, geheugenverlies, duizeligheid, spierkrampen, gewichtstoename, uitslag, blindheid, tachycardie, oorsuizen, gewrichtspijnen, doofheid,  geïrriteerdheid, paniekaanvallen, veerlies van smaakvermogen, hoogtevrees,  slapeloosheid en misselijkheid. De symptomen verdwijnen vaak vrijwel direct na het staken van aspartaam gebruik.  Volgens de FDA  (De Amerikaanse Voedsel en Geneesmiddelen Dienst , letterlijk Food and Drugs Administration) zijn meer dan 80% van alle klachten die bij ze ingediend worden klachten over aspartaam. Waar? Of is het een manier om te verdoezelen dat het wemelt van de door de FDA goedgekeurde giffen in voedingsmiddelen, want daar lijkt het een beetje op.Volgens voedingscentrum, die zijn informatie van wikipedia lijkt te halen, zijn de enige gedocumenteerde gezondheidsrisico’s  voor mensen met phenylketonuria (PKU), die geen L-phenylalanine kunnen verteren.Zelfs over de samenstelling is geen overeenstemming. Volgens voedingscentrum is aspartaam opgebouwd uit 2 aminozuren (de bouwstenen van een eiwit): L-phenylalanine en L-aspartisch zuur. Volgens Dr Walton, Professor in de Psychiatrie van de Hogeschool voor Geneeskunde en alle andere op internet vindbare wetenschappelijke bronnen bestaat het uit drie:Dr Walton, Professor in de Psychiatrie van de Hogeschool voor Geneeskunde voor de Universiteit Ohio analyseerde van die 164 onderzoeken naar aspartaam en de gevaren hiervan voor de mens. Dit  gaf een  interessante uitslag:-90 van die onderzoeken waren niet door de aspartaamindustrie zelf gesponsord Uitslag: 92 % van deze onderzoeken lieten aspartaam gerelateerde klachten zien.  Van de overgebleven 7 positieve uitslagen waren er 6 gehouden door de FDA zelf. 74 onderzoeken door de aspartaamindustrie zelf gesponsord Uitslag: alle 74=100% veilig En deze láátste uitslagen worden gepubliceerd en naar buiten toe gebracht. De 74 door de aspartaam industrie gesponsorde onderzoeken, zijn die onderzoeken die naar buiten worden gebracht en wij terugzien in de media en omdat iedereen uit dezelfde uitslagen tapt worden die  uiteindelijk [algemeen aanvaard ondanks dat ze onwaar zijn]. Onderzoeken gefinancierd door de industrie zelf waarvan de uitkomsten van te voren al gewaarborgd zijn. 22Er  lijkt ook veel gekonkel te zijn geweest om aspartaam goedgekeurd te laten worden door de Federal Drug Administration (FDA) in de Verenigde Staten. 23 Befaamd neuroonderzoeker John W. Olney ontdekte dat de orale  inname van glutamaat, aspartaat en cysteine “gaten branden in de hersens van muizen”  Hij noemde het exitotoxines. Exitotoxiciteit is het proces waarbij zenuwcellen worden gedood door excessieve stimulatie van neurotransmitters.24 Zowel in 1980 als in 1981 waren artsen en onderzoekers op grond van uitslagen van tests op ratten unaniem in hun besluit het niet toe te staan voor menselijke consumptie, en werd het dus afgekeurd door de FDA.In plaats van dit advies op te volgen werd er een nieuw comité opgezet onder leiding van ene Dr.Jere Goyan, die gevormd werd door onderzoekers en artsen die geen rol hadden gespeeld in de eerdere onderzoeken. Deze Dr. Goyan heeft echter nooit de resultaten van dit onderzoek mogen zien, omdat hij ontslagen werd als hoofd van de FDA op 21 januari 1981, de dag dat Ronald Reagan president werd.Hij werd vervangen door Dr. Arthur Hull Hayes Jr, die voor die positie gekozen was door Donald Rumsfeld, dezelfde Rumsfeld die Minister van Defensie was tijdens de Reagen en Bush jr. regering, en die tot 1981 directeur was van Searle Company, het bedrijf dat het patent had op aspartaam. In 1985 speelde hij een cruciale rol in de overname van Searle door Monsanto. Één van de eerste dingen die Dr. Hill Hayes deed als hoofd van de FDA was het goedkeuren van aspartaam voor droge voedingswaren, en één van zijn laatste daden terwijl hij in die positie was het goedkeuren van aspartaam voor gebruik in dranken in 1996.  Kort na de goedkeuring van de FDA voor gebruik van aspartaam in koolzuurhoudende dranken, verliet Arthur Hull Hayes de FDA en nam een positie aan als faculteitsvoorzitter van het Medische College van New York en werd door Burston Marsteller (de PR-firma van G.D. Searle) ingehuurd als adviseur . 25 Tegenwoordig is ook de maximale hoeveelheidnorm voor aspartaam losgelaten (alsof er een veilige dosis bestaat), maar dat geldt voor zoveel van de Enummers, vele waarvan het gaten in muizenhersens brandende aspartaam niet eens de ernstigste is. De vele aandacht die aan aspartaam wordt geschonken lijkt wel een dekmantel te zijn voor het wanfunctioneren van de FDA, waarin het toelaten van giffen als voedingssupplementen geen uitzondering, maar regel is.Het voert te ver om tot in detail in te gaan op het hele aspartaamverhaal, maar wanpraktijken als het stiekem wegsnijden van tumoren bij proefdieren om ze maar door tests heen te loodsen alsof ze geen symptomen hadden, het doen alsof proefdieren nog leefden terwijl ze bij  bosjes overleden als ze aspartaam kregen, het indienen van ondeugdelijke tests die verplicht opnieuw moesten worden gedaan, en vervolgens de hoeveelheid aan tests alleen maar vanwege het geknoei gebruiken als argument dat de aspartaam zo veel getest was, maar dan niet vertellen dat uit al die tests bleek dat het giftig was.  Het goedkeuren omdat het bleek alleen tumoren in testikels en hersens te veroorzaken en niet in de lever. Dat soort zieke woordspelletjes en trucs zie je steeds terugkomen. Dat het hele verhaal nog springlevend is bewijst het feit dat er onlangs nog een rechtzaak geweest is erom dat een bepaalde supermarkt keten in Engeland  het uit zijn assortiment haalde en op het label van zijn produkten “No Nasties”zette, en dat Ajinomoto, degene die de aspartaam tak overnam van Monsanto nadat die het overgenomen van G.D. Searle, het nu verkoopt als Amino Sweet. (21 t/m 26, zie bijlage 12)Opvallend in het artikel over aspartaam van voedingscentrum en wikipedia en overigens over die van alle artikelen van zowel voedingscentrum als wikipedia over E-nummers, is het in alle toonaarden verzwijgen van het onderzoek van de gelauwerde  Corinne Gouget, auteur van de bestseller Wat zit er in uw Eten? (Additifs Alimentaires) uitgegeven door Bouillon Magazine)27 nvt nvt Aspartaam, of E951is, als je de vele artikelen moet geloven, al vanaf de eerste onderzoeken naar de veiligheid ervan, omgeven door corruptie en schandalen (3a en bijlage 1) Het werd  in 1965 bij toeval ontdekt door chemicus James Schlatter  van farmaceutische firma G.D. Searle toen hij ethanol kristalliseerde in de zoektocht naar een middel tegen brandend maagzuur.Bij het eerste  onderzoek naar de veiligheid voor consumptie overleden de proefdieren of ze kregen epileptische aanvallen, de vooraanstaande Dr Larry Waisman,  is in 1971 plotseling overleden, zeer verdacht , helemaal omdat na zijn dood alle onderzoeksresultaten werden vernietigd. Maar inmiddels waren er zoveel andere onderzoeken gedaan die de neurontoxiciteit van aspartaatzuur, één van de onderdelen van aspartaam, aantoonden, en via andere medewerkers zijn de resultaten van Waisman’s onderzoeken ook boven tafel gehaald, dat de informatie zelfs met de meest grove middelen niet weg van het publiek kon worden gehouden, al doet de informatie op voedingscentrum dit wel vermoeden. Daar staat:Zelfs over de samenstelling is geen overeenstemming. Volgens voedingscentrum is aspartaam opgebouwd uit 2 aminozuren (de bouwstenen van een eiwit): L-phenylalanine en L-aspartisch zuur. Volgens Dr Walton, Professor in de Psychiatrie van de Hogeschool voor Geneeskunde en alle andere op internet vindbare wetenschappelijke bronnen bestaat het uit drie:Hoe komt het dat er zo’n groot verschil is tussen wat voedingscentrum wikipedia en beweren en wat andere bronnen melden? Wellicht geeft het volgende meer helderheid:                                            
E952 Cyclamaat Zoetstof                                                          
E953 Isomalt Zoetstof       Het product heeft slechts een kleine invloed op de bloedsuikerspiege, leidt niet tot tandbederf en bevat half zo veel energie als gewone suiker (sacharose). Net als bij de meeste polyolen (zoals xylitol en sorbitols), is er echter de mogelijkheid van maag- en darmproblemen, waaronder  flatulentie en diarree, wanneer isomalt in grote hoeveelheden wordt ingenomen. Isomalt wordt doorgaans gemengd met een sterker zoetmiddel zoals sucralose, zodat het mengsel ongeveer de zoetheid van suiker heeft.     Isomalt, E953, is een kunstmatige zoetsof. Het is een polyol die hoofdzakelijk om zijn suikerachtige fysische eigenschappen wordt gebruikt. Het is een reukloze, witte, kristallijne substantie die ongeveer 5% kristalwaterbevat. Isomalt heeft een minimaal koelend effect (door een negatieve oplossingswarmte), in tegenstelling tot veel andere polyolen, in het bijzonder xylitol en erythritol. Isomalt is ongebruikelijk omdat het een synthetische polyol is die uit gewone suiker wordt geproduceerd.Een interessant gebruik van isomalt wordt gevonden in het product DiabetiSweet, een suikervervanger die voor gebruik bij het  bakken wordt verkocht en die bestaat uit een mengsel van isomalt en eerdergenoemde acesulfaam-K. Het heeft echter een bittere smaak (vanwege het acesulfaam-K) en karameliseert  niet zoals suiker.Isomalt wordt vervaardigd in een proces in twee stappen waarin de suiker eerst in isomaltulose wordt omgezet, een reducerend  disacharide (6-O-α-D-glucopyranosido-D-fructose. Isomaltulose wordt dan gehydrogeneerd, door katalysek met behulp van Raneynikkel. Het uiteindelijke product—isomalt—is een mengsel van gelijke delen 6-O-α-D-glucopyranosido-D-sorbitol (1.6-GPS) en 1-O-α-D-glucopyranosido-D-mannitol-dihydraat (1.1-gpm-Dihydraat). Isomalt is sinds 1990 goedgekeurd voor menselijke consumptie in de Verenigde Staten.35                                            
E954 Saccharine Zoetstof                                                          
E955 Sucralose Zoetstof                                                          
E956 Alitaam zoetstof       Alitaam is relatief nieuw. Het is nog maar in een klein aantal landen goedgekeurd. Het is een verbinding van twee aminozuren, alanine en asparaginezuur.De zoetkracht is ongeveer 2.000 maal sterker dan die van gewone suiker. Daarmee is dit één van de allersterkste zoetmakers op de markt.Vermoedelijk gaat dit produkt dezelfde weg op als de voorganger aspartaam. Zo werd de studie op kankervorming in ratten afgebroken, gewoonweg omdat na een jaar niet genoeg ratten de test overleefden. Desalniettemin legt ook het wetenschappelijk comité van de WHO een onbegrijpelijke flexibiliteit ten opzichte van de producent aan de dag. Ongetwijfeld zal ook dit produkt op de meeste plaatsen goedgekeurd worden.Onrustwekkend is ook dat volgens de meeste universitaire handboeken het produkt nog niet goedgekeurd is, terwijl het al volop in de supplementensector gebruikt wordt en dat ook op de Belgische en Nederlandse markt. 31                                                  
E957 Thaumatine Zoetstof               Valine                                          
E959 Neohesperidine dihydrochalcone Zoetstof                                                          
E962 Aspartaam-acesulfaam zout, Twin Sweet Zoetstof, 350 keer zo zoet als sucrose       Aspartaam-acesulfaam zout, E962,  is een kunstmatige zoetstof die wordt verkocht als  Twinsweet. Het wordt gemaakt door een 2 op 1 mengsel van aspartaam en acesulfaam kalium te weken in een zure oplossing.  Tijdens dit proces worden vocht en kalium uit de substantie verwijderd. Het is ongeveer 350 keer zo zoet als sucrose.Het werd in 1995 ontdekt door zoetstof expert Dr John Fry terwijl hij werkte voor DSM. Het werd door het Europese Parlement . In Noord Amerika valt het onder dezelfde regeling als aspartaam en acesulfaam, dus voor de bijwerkingen, zie die twee zoetstoffen. Ik geloof dat je dan wel over de 100 komt. Het is tevens goedgekeurd in China, Hong Kong, Australië en Nieuw Zeeland.De rechten op aspartaam-acesulfaam zijn nu  in handen van NutraSweet die het product met success verkoopt in de VS en de EU.30                                                  
E Nummer Zoetstoffen: Voornaamste rol Bron gebruikt in Stoffen die vrijkomen bij afbraak Gevolgen  voor het lichaam Gemiddelde Aanvaardabare Dosis (ADD) (10-65 jaar) Hoeveel is veilig Opmerking                                              
E965 Maltitol Zoetstof                                                          
E966 Lactitol zoetstof is een polyol (of suiker-alcohol) die wordt gebruikt als kunstmatige zoetstof.                                                          
E967 Xylitol Zoetstof                                                          
E968 Erythritol Zoetstof       Erythritol of E968is een polyol die in 1848 werd ontdekt door de Britse chemcu John Stenhouse. Het komt van nature voor is sommige fruitsoorten en gefermeteerde voedingswaren. Het wordt gevormd van glucose en een gistsoort, de Moniliella pollinis. Het is 60-70% zoeter dan suiker en heeft 95% minder calorien dan suiker. Het beinvloedt de bloedsuiker niet en veroorzaakt geen tandbederf. In het lichaam wordt erythrtol opgenomen via de dunne darm, en vervolgens onveranderd in de urine uitgescheiden. Aangezien het meestal de dikke darm niet bereikt heeft het niet het laxerende effect dat de meeste polyolen hebben, tenzij het in grote hoeveelheden wordt gebruikt. Mogelijke allergische bijwerkingen zijn jeuk en urticaria.33                                                  
                                                               
                                                               
  Lactitol E966                                                            
                                                               
  is een polyol (of suiker-alcohol) die wordt gebruikt als kunstmatige zoetstof.                                                      
                                                               
  Lactitol heeft 0,9 keer de zoetkracht van suiker. Het komt niet in de natuur voor, maar wordt verkregen uit lactose (melksuiker). Het heeft een zoete smaak -zonder bijsmaak- en wordt gebruikt in een zeer veel bakkerijproducten en zoetwaren zoals kauwgom.                                            
                                                               
                                                               
                                                               
  Bij gebruik van gemiddeld meer dan 15 tot 20 gram per dag kan lactitol laxerend werken. Het is in Nederland dan ook sinds 1989 verkrijgbaar als laxeermiddel. Het behoort tot de osmotisch werkende laxeermiddelen: het houdt water vast in de darmen met als gevolg dat de inhoud van de darmen langzaam zachter en groter wordt. Bovendien wordt bij gebruik van de stof de peristaltische beweging van de darmen gestimuleerd.                          
                                                               
  Lactitol wordt deels opgenomen in de dunne darm en in het lichaam verwerkt als glucose. Het niet opgenomen deel komt in de dikke darm en wordt daar door de darmflora gefermenteerd. Hierbij komen onder andere gassen vrij. Deze zorgen voor krampen, winderigheid en diarree. Bij intolerante personen werkt het laxerend. Bij normale gebruik en toepassingen zijn er geen bijwerkingen te verwachten, deze treden pas op bij inname van 25-30 gram in één keer. 37,38                  
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
  Mannitol. E421  is een natuurlijke suiker-alcohol. Het wordt gebruikt als een laag-energetische zoetmiddel, antiklontermiddel en vulmiddel. Het kan van genetisch gemodificeerde maïs afkomstig zijn, maar het wordt in verschillende planten aangetroffen zoals coniferen, zeewier en paddestoelen. Het kan ook synthetisch zijn. Commercieel wordt het gemaakt uit glucose (druivensuiker).  In Engeland wordt dit middel sterk ontraden voor zwangere vrouwen of vrouwen die borstvoeding geven. In te grote doses kan het een laxerende werking hebben. Het wordt ook gebruikt voor medische doeleinden, onder meer in hoestpastilles en in geneesmiddelen voor kinderen. Mannitol wordt grotendeels opgenomen in de dunne darm en in het lichaam verwerkt als glucose. Het niet opgenomen deel komt in de dikke darm en wordt daar door de darmflora gefermenteerd. Hierbij komen onder andere gassen vrij. Deze zorgen voor krampen, winderigheid en diarrhee. Bij intolerante personen werkt het laxerend. Bij normaal gebruik en toepassingen zijn er geen bijwerkingen te verwachten, deze treden pas op bij inname van 25-30 gram in één keer. Wanneer het echter via intraveneuze injectie wordt toegediend, heeft Mannitol forse bijwerkingen die de stofwisseling aantasten. Risico’s: zuurheid, uitdroging, nierstenen, misselijkheid, duizeligheid, flauwvallen en zelfs overlijden. 39,40
                                                               
                                                               
                                                               
  Neohesperidine dihydrochalcon, E959, wordt geproduceerd door het hydrogeneren van neohesperidine, een flavonoide  dat van nature voorkomt in bittere sinaasappels. Neohesperidine DC is 1500-1800 keer zoeter dan suiker op smaakdetectie niveau. Op praktisch gebruiksniveau is dit ongeveer 400-600 keer.                                            
                                                               
                                                               
                                                               
  Neohesperidine DC is een flavonoïde dihydrochalcon. Hoewel Neohesperidine DC als zodanig nog niet in de natuur is gevonden, komen qua structuur vergelijkbare flavonoïden (en hun corresponderende dihydrochalconen) in veel planten voor. Na consumptie wordt Neohesperidine DC nauwelijks door het lichaam opgenomen. Het wordt wel gemetaboliseerd door de darmflora. Dit geeft dezelfde of vergelijkbare afbraakproducten als de overeenkomstige, van nature voorkomende producten.41              
                                                               
                                                               
                                                               
  Sacharine of E954is de oudste kunstmatige zoetstof en werd in 1859 ontdekt door Ira remsen en Constantijn Fahlberg aan de John Hopkins Unuversity bij een onderzoek naar koolderivaten. Ira Remsen zou de zoete smaak hebben ontdekt tijdens een maaltijd na het werk toen hij zijn handen niet goed had gewassen. Sacharine levert geen energie en heeft een zoetkracht die 350 maal groter is dan die van suiker. Dit betekent dat toevoeging in de orde van milligrammen aan voedingsmiddelen hetzelfde effect geeft als toevoegen van grammen suiker. Sacharine kan echter ook een onaangename bijsmaak hebben.
                                                               
   Sacharine wordt snel door het lichaam opgenomen en vrijwel volledig onveranderd uitgescheiden via de urine. Sacharine heeft geen invloed op de concentratie glucose in het bloed, wat het uitermate geschikt maakt als zoetstof voor diabetici. Naast de toepassing in voedingsmiddelen geschikt bij diabetes is sacharine ook uitermate populair als zoetstof in "light" producten zoals suikervrije frisdranken.                              
                                                               
  De stof is in hoge mate allergeen en waarschijnlijk ook kankerverwekkend. Het CSPI meldt vele onderzoeken die mogelijk wijzen op een toename in tumor activiteit bij sacharine gebruik. In de jaren 60 kwam sacharine in opspraak toen uit dierproeven bleek dat grote hoeveelheden bij ratten blaastumoren veroorzaakten. 42                                            
                                                               
                                                               
                                                               
  Sorbitol, E 420, is een kunstmatige zoetstof die ernstige darmproblemen kan veroorzaken zoals diarree, pijn en extreem gewichtsverlies. De consumptie van sorbitol kan niet alleen chronische diarree en functionele darmproblemen kan veroorzaken, maar ook een behoorlijke afname van het lichaamsgewicht (tot wel 20%). Dit zeggen dr. Juergen Bauditz en zijn collega’s van de universiteit van Berlijn.                              
                                                               
  10 Kilo afvallen door kauwgum                                                          
                                                               
  Van sorbitol, ook bekend als E420, was al langer bekend dat het laxerend werkt. Maar omdat deze effecten nog niet alom bekend zijn kan het zijn dat doktoren die geconfronteerd worden met darmafwijkingen niet meteen denken aan de sorbitolconsumptie van de patiënt. De onderzoekers werden zich bewust van de gevaren van sorbitol toen ze geconfronteerd werden met patiënten met diarree, buikpijn en gewichtsverlies eerder dit jaar. Een vrouw van 21 jaar vertoonde deze symptomen al meer dan 8 maanden en viel meer dan 10 kg af voordat de doktoren de oorzaak herkenden. In beide gevallen ontdekten de doktoren dat de patiënten tussen de 15 en 20 stuks kauwgum per dag aten.
                                                               
  4 Stuks kauwgum kunnen al problemen opleveren                                                          
                                                               
  Volgens dr. Bauditz kan de consumptie van 5 tot 20 gram sorbitol per keer al problemen veroorzaken als: een opgeblazen buik en krampen. Grotere hoeveelheden kunnen leiden tot de symptomen van de patiënten zoals hierboven beschreven. Elk suikervrij kauwgummetje bevat ongeveer 1,25 gram sorbitol. Dat betekent dat zo weinig als 4 stuks al lichte problemen op kunnen leveren. Dr. Bauditz ontdekte dat zijn patiënten regelmatig naar een nieuw stuk kauwgum pakten en daarom een hoge dosis sorbitol binnenkregen in korte tijd. De auteurs van het medische artikel wezen alle doktoren erop bij onverklaarbaar gewichtsverlies en diarree de sorbitolconsumptie van de patiënten onder de loep te nemen.43
                                                               
  Sucralose of E955 is immuuntoxisch en kan lever en nier beschadiging veroorzaken. (Splenda) is een calorieloze zoetstof gemaakt van suiker . Het werd in 1976  ontdekt en in 1990 goedgekeurd voor algemeen gebruik door het FDA.  Een suiker molekuul wordt aangepast door een water groep te vervangen door een chloride groep. Hier door ontstaat een produkt wat gemiddeld 600 keer zoeter is dan gewone suiker. Het wordt evenals Acesulfaam-K  niet opgenomen door het lichaam en gaat er onveranderd doorheen. Howel er in de korte termijn onderzoeken die de FDA deed potentiele gevaren werden ontdekt FDA  sucralose in 1998 goed, maar in de meeste Europese landen is het nog niet toegestaan.   Volgens de  "New Scientist" November 23 1991 editie op pagina 13, lieten de FDA onderzoeken op dieren de volgende gevolgen zien op sucralose gebruik:
                                                               
  ·          Tot 40% gekrompen thymusklieren                                                          
                                                               
  ·          Vergrootte lever en nieren                                                          
                                                               
  ·           Lymfe follikel atrofy in de lymfe follicles in de milt en de thymus.                                                      
                                                               
  ·          Verhoogd blindedarm gewicht                                                          
                                                               
  ·          Vertraagde groei                                                            
                                                               
  ·          Verlaagde hoeveelheid rode bloedcellen                                                           
                                                               
  ·          Hyperplasie van het bekken                                                          
                                                               
  ·          Verlenging van de zwangerschap                                                          
                                                               
  ·          Abortus                                                            
                                                               
  ·          Verlaagd lichaamsgewicht van foetus en placenta.                                                        
                                                               
  ·          Diarrhee                                                            
                                                               
  De overheid houdt geen gezondheidseffecten bij na de eerste onderzoeken. Er staat geen waarschuwing over de mogelijke bijwerkingen op de labels van de producten waar de zoetstoffen in zitten.                                                  
                                                               
                                                               
                                                               
  Er zijn geen lange termijn onderzoeken van meer dan 6 maanden gedaan over de bijwerkingen van Splenda. Het langste en grootste onderzoek is gedaan onder slechts 128 mensen duurde maar 3 maanden. Het is gedaan door Duke’s University, en ook al was het kort en gesubsidieerd door de suikerindustrie, toch kwam daar al uit dat sucalose bijdraagt aan zwaarlijvigheid, de gezonde darmflora vernietigd en de opname van  medicijnen verhinderd. 44,45,46                    
                                                               
                                                               
                                                               
  Thaumatine, E957is een zoetmakend eiwit dat kan worden geïsoleerd uit het katemfe fruit uit West-Afrika. Er is waarschijnlijk een aantal verwante eiwitten in deze plant; twee belangrijke vormen thaumatine I en thaumatine II zijn bekend.                                              
                                                               
  Het fruit bevat tussen 1 en 3 zwarte zaden die omgeven worden door een gel. Er is een zakvormig membraan,  aril genoemd, dat het zoete materiaal bevat.                                                  
                                                               
                                                               
                                                               
  Thaumatine is heel erg zoet: de smaak komt langzaam op gang, maar blijft minutenlang intact. De sterkte van de zoete smaak is ongeveer 2000x die van een gelijk gewicht aan sacharose (kristalsuiker).                                                
                                                               
                                                               
                                                               
  Het wordt onder andere gebruikt in snoepgoed en kauwgom waar de lange zoete nasmaak een voordeel is.                                                    
                                                               
                                                               
                                                               
  Toen thaumatine werd ontdekt was het het enige zoet smakende eiwit. Er bestaat nog steeds onduidelijkheid over het mechanisme van de zoetheid van thaumatine. Er zijn theorieën dat de zoete smaak niet zoals gewoonlijk voor andere zoetstoffen kan worden toegeschreven aan een eenvoudige binding met de zoete smaak receptor  op de tong, maar bijvoorbeeld aan een werking als selectief protease,waardoor de receptor continu actief blijft.                      
                                                               
  De driedimensionale structuur van thaumatine is bepaald met behulp van Röntgen- kristallografie. Dit heeft het mechanisme van de zoetheid tot nog toe niet kunnen ophelderen. Toen de structuurbepaling voor het eerst werd geprobeerd was deze niet zeer succesvol. De vele mislukte pogingen gaven het eiwit de bijnaam traumatine. Sinds 2004 is deze structuurbepaling erg eenvoudig en wordt thaumatine zelfs als testeiwit gebruikt voor het vergelijken van de prestaties van verschillende instrumenten voor diffractie.47        
                                                               
                                                               
                                                               
  Aan het eind van de zestiger jaren heeft Unilever serieus gekeken naar mogelijkheden om suiker in producten te vervangen. Daarbij werd ontdekt dat de vrucht van het tropische gewas Thaumatococcus danielli intens zoet was en door de lokale bevolking gebruikt werd om de zure smaak van lokaal gebrouwen dranken te verzachten.                                          
                                                               
                                                               
                                                               
  Verrassend was dat de zoete verbinding een eiwit van ruim 200 aminozuren was. De onderzoekers zuiverden het en vonden dat het eiwit op molecuulbasis ongeveer 100.000 maal zoeter was dan suiker. Het eiwit, thaumatine gedoopt, heeft vele ongebruikelijke eigenschappen. Zelfs toen de volgorde was opgelost, bleef het een mysterie waarom het zo zoet was (op gewichtsbasis ongeveer 3000 maal zoeter dan suiker).                          
                                                               
  Een andere opmerkelijke eigenschap was dat het chemotaxis opwekte (beweging van bacteriën in de richting van voedingsstoffen) bij de colibacterie. Dit leidde tot de hypothese dat bacteriën een rudimentaire receptor zou hebben voor de zoete smaak. Echter, pogingen om die te isoleren, liepen op niets uit.                                            
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
 
 
                                                           
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
  Figuur 1. Drie zoete moleculen: glucose (monosaccharide); aspartaam (dipeptide) en thaumatine (eiwit, polypeptide). Opmerkelijk is dat in thaumatine dicht bij elkaar dezelfde aminozuren (asparaginezuur en fenylalanine) zitten als in aspartaam. Bron: Unilever.                                            
                                                               
                                                               
                                                               
  Er zit dus gewoon aspartaam in, geen wonder dat het zo zoet is.                                                      
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
  Zoete vruchten                                                            
                                                               
  Continue levering van de vruchten uit Afrika was problematisch, wat verhinderde dat thaumatine commercieel kon worden toegepast. Het zoete verhaaltje leek bijna voorbij. Echter, rond die tijd was de recombinant-DNA-technologie in opmars. Prof. Dr. J. Boldingh en de auteur besloten deze technologie bij Unilever Research binnen te halen en thaumatine als model-eiwit te gebruiken. Het werd een verbazingwekkende geschiedenis. Speciale mensen werden ingehuurd om de vruchten te plukken en de auteur kan zich nog herinneren, dat na het opwerken van de vruchten hun handen wekenlang zoet smaakten. In 1980 slaagden ze erin de genetische informatie, die codeert voor thaumatine te kloneren. Op een haar na misten ze de wereldpremière van het kloneren en tot expressie brengen van een plantengen in micro-organismen, want eerst moesten octrooien ingediend worden.
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
  Thaumatine (‘de natuurlijke zoetstof gemaakt van fruitextracten’) wordt toegepast in het zoetje Natrena gourmet.                                                    
                                                               
                                                               
                                                               
  Het zoetste molecuul                                                            
                                                               
  Met behulp van o.a. de gegevens van de driedimensionale structuur werd toen een poging gedaan vast te stellen wat de zoete zijde van thaumatine was. De aminozuren asparaginezuur en fenylalanine, die in twee verschillende lussen van het thaumatine zitten, leken de meest waarschijnlijke kandidaten. Opmerkelijk is dat de bekende kunstmatige zoetstof aspartaam een dipeptide is van asparaginezuur en fenylalanine (fig. 1).                        
                                                               
  Hoewel thaumatine in micro-organismen geproduceerd kon worden, was de opbrengst te laag. Bovendien leek de consument niet overtuigd van de voordelen van voedingsmiddelen gemaakt via recombinant DNA-technologie. Dit alles weerhield Unilever ervan het product op de markt te brengen.                                            
                                                               
                                                               
                                                               
 
 
                                                           
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
  Figuur 3. Vruchten van de plant Thaumatococcos Danielli Bent. Het eiwit wordt geïsoleerd uit de vruchten.                                                    
                                                               
  Echter nu, twintig jaar later, levert kennis van genomen (de verzameling genen van een soort, ook wel genomics genoemd) nieuwe inzichten. Intussen is thaumatine op bescheiden schaal op de markt gebracht (Natrena) en zijn de receptoren geïdentificeerd. 48, 49, 50                                            
                                                               
                                                               
                                                               
  Wel opvallend, dat rond dezelfde tijd dat met bezig was met aspartaam taumatine werd ontdekt, waar dus ook een aspartaam molekuul in zit.                                                  
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
  Xylitol E967 is een polyol(of suiker-alcohol) die wordt gebruikt als vervanger voor suiker. Het is een natuurlijke  zoetstof die voorkomt in de vezels van vele soorten groente en fruit. Het heeft een zoete smaak zonder bijsmaak en wordt veel gebruikt in snoepgoed. De zoetkracht van xylitol is ongeveer gelijk aan die van suiker, maar het levert 40% minder calorieën. Omdat xylitol bij consumptie nauwelijks wordt omgezet in zuur is het minder schadelijk voor het gebit dan suiker of andere zoetstoffen zoals sorbitol.          
                                                               
  Xylitol werd voor het eerst geproduceerd in de negentiende eeuw in Finland waar het werd gewonnen uit de bast van berkenbomen en op de markt gebracht als zoetstof geschikt voor diabetici. Laat in de twintigste eeuw won de stof aan populariteit als tandvriendelijke zoetstof. Vrijwel alle kauwgom  die in Europa wordt gegeten bevat xylitol. Het werd daarom op grote schaal geproduceerd in Europa en in de Verenigde Staten. Tegenwoordig is China de belangrijkste producent.                
                                                               
                                                               
                                                               
  Veel gewassen leveren xylitol. Het komt voor in groenten (waaronder bloemkool) en in vruchten (waaronder  pruimen, aardbeien en frambozen), die ongeveer 1% van het droge gewicht aan xylitol bevatten. Voor de massa-productie wordt nu vooral gebruikgemaakt van de resten van maiskolven, nadat de korrels zijn geoogst. De productie is ingewikkeld en duur.                                      
                                                               
                                                               
                                                               
  Xylitol is hittestabiel en het karameliseert alleen wanneer het meerdere minuten tot het kookpunt  (216 °C) wordt verhit. Bij het bereiden van gebak komt de temperatuur niet boven de 100 °C.                                                  
                                                               
                                                               
                                                               
  Toelating                                                            
                                                               
  In Europa is het xylitol toegelaten als voedingssupplement onder Enummer E967.                                                      
                                                               
  In de Verenigde Staten is het middel toegestaan als voedingsadditief en wordt het door de aanbevolen als middel tegen tandbederf.                                                    
                                                               
                                                               
                                                               
  In geconcentreerde vorm is Xylitol of E967 kankerverwekkend. Ook  klachten variërend van metabole aandoeningen,  diarree, misselijkheid verstoring oriëntatievermogen, flauwvallen, en zelfs plotselinge dood zijn in verband gebracht met het gebruik van xylitol in geconcentreerde vorm.                                            
                                                               
  Kauwgom tegen tandbederf                                                            
                                                               
  Xylitol wordt veel gebruikt in kauwgom omdat het een frisse smaak geeft. Dat komt doordat het oplossen van xylitol in water een endotherm proces is, waarbij warmte aan de omgeving wordt onttrokken. Daarbij ontstaat een fris gevoel in de mond. Maar belangrijker is de positieve werking op tanden en kiezen.                                            
                                                               
  Finse onderzoeken (Universiteit van Turku, 1972 tot 1975) toonden aan dat bij het gebruik van xylitol in plaats van suiker 85% minder cariës ontstond. Uit verder onderzoek bleek dat het niet nodig is alle suiker te weren, slechts een klein aandeel xylitol is al voldoende. De werking berust op het feit dat de voor tandbederf verantwoordelijke bacterie Streptococcus mutans de xylitol niet kan verteren en daardoor afsterft. Bovendien bemoeilijkt xylitol dat bacteriën zich als tandplak  aan het tandglazuur hechten.          
                                                               
  Verder stimuleert xylitol de aanmaak van (anti-bacterieel) speeksel en bevordert het de vorming van complexen van calcium en eiwitten uit het speeksel en daarmee de remineralisatie van de tanden en kiezen.                                                
                                                               
                                                               
                                                               
  Om deze effecten te bereiken dient ca. 5 tot 10 gram xylitol verspreid over de dag te worden ingenomen. Maar dan liever niet als kauwgom of zuigtablet maar in zijn natuurlijke vorm, zoals bloemkool.                                                  
                                                               
                                                               
                                                               
  Xylitol levert 40% minder calorieën die bovendien langzamer dan suiker in het lichaam worden opgenomen. Daardoor veroorzaakt het geen verhoging van de bloedsuikerspiegel.                                                  
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
  Het gebruik door zwangere vrouwen is geen risico. Zuigelingen hebben baat bij het gebruik van xylitol door de moeder doordat er minder besmetting is met bacteriën die tandbederf veroorzaken.                                                  
                                                               
                                                               
                                                               
  Xylitol vormt complexen met calcium dat daardoor in de darmen beter kan worden opgenomen. Dit biedt misschien mogelijkheden voor het voorkomen en behandelen van osteoporose (botontkalking).                                                  
                                                               
                                                               
                                                               
  Xylitol in het lichaam                                                            
                                                               
  Xylitol bestaat uit een relatief groot molekuul dat veel water kan binden. Het wordt in de dunne darm alleen passief, dus langzaam en onvolledig, geresorbeerd. Bij regelmatig gebruik kan de resorptie verhoogd worden.                                                
                                                               
                                                               
                                                               
  Meer dan een halve gram xylitol per kilo lichaamsgewicht per dag kan laxerend werken. Na gewenning kan dat effect enigszins afnemen of deels verdwijnen. Uit onderzoek blijkt bovendien dat een mens het gebruik van 200 gram per dag gedurende langere tijd zonder problemen kan volhouden. In de dikke darm het restant (ca. 2/3) door de darmflora afgebroken tot gassen (zoals waterstof en kooldioxide ), die grotendeels zorgen voor winderigheid en het laxerend effect), vetzuren en geresorbeerd. In de stofwisseling worden deze omgezet in kooldioxide en water.
                                                               
                                                               
                                                               
  Xylitol is een stof die het menselijk lichaam niet snel schade toebrengt. Honden zijn echter veel gevoeliger voor xylitol dan mensen en inname ervan kan zelfs levensbedreigend voor ze zijn. Bij honden kan xylitol hypoglykemie veroorzaken en snelle behandeling door een dierenarts is dan noodzakelijk. 51,52,53.                                            
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
                                                               
  Stevia is een plant die van origine voorkomt in de regenwouden van Paraguay. Het is zo’n 300 keer zoeter dan suiker. De bladeren zijn meer dan 1500 jaar gebruikt door de Guarini Indianen van Paraguay. Het werd ontdekt en geïntroduceerd in Europa door M.S. Bertoni in 1899. Alhoewel Stevia sindsdien een populair zoetmiddel is geworden omdat het “natuurlijk “, Na veel tegenwerking is er sindskort FDA goedkeuring voor om het als voedingssupplement te gebruiken. 54 Het zou een goede suikervervanger kunnen zijn, maar dat zou nog onderzocht moeten worden.
                                                               

 

links | Wie ben ik? Who am I? | OOR4U Guilde | Information on vaccinations on this website: | Information on cancer on this website | Naturally, Happily, Healthily, Toxin Free Diet and Care (e4dc) | Voorwoord en Inleiding Geraffineerdesuikergevoeligheid, en contactgegevens Scentses | | Wat is geraffineerdesuikergevoeligheid en Waarom worden bij geraffineerdesuikergevoeligheid sommige suikers wel en andere niet verdragen? | Wat is suiker? Bouw van suikers/koolhydraten | Snelle en langzame suikers | Bloedsuikerspiegel en hormonen | Wat is het verschil tussen tot nu toe omschreven hypoglykemie en geraffineerdesuikergevoeligheid? | Het verschil tussen hypo's en hypers bij suikerziekte , bij hypoglykemie en die bij geraffineerdesuikergevoeligheid. Waarom blijft de adrenaline reactie aanhouden?Hoe is het mogelijk dat er zo snel na geraffineerdesuiker inname al een reactie plaat | Verschillende soorten hypoglykemie en andere hormoongebonden complicaties bij geraffineerde koolhydraten vertering/opname en bloedsuiker instandhouding Overeenkomsten en Verschillen tussen Geraffineerdesuikergevoeligheid en ADHD | Kunstmatige suikers | Geraffineerdesuikergevoeligheid in de praktijk | Gewoon Genietend Gifvrij Gezond dieet en verzorging (G4dv) | Waarom is de informatievoorziening over E-nummers en plotselinge extreme humeurigheid na inname van geraffineerde suiker zo gebrekkig?Misinformatie en schijnonderzoeken over plotselinge extreme humeurigheid na inname van geraffineerde suikerInformatieve | Informatievervuiling: Onwetendheid, Slordigheid, of Opzettelijke Misleiding? | Conclusie | Bronverwijzingen | Bijlagen 1 t/m 7monosachariden, 2. Disachariden, 3 polyol, 4 producten met aspartaam, 5 Giftige E nummers in degelijk lijkende produkten, 6 Safety card Natronloog of te wel E524, toevoeging van sommige cacao merken!, 7 Soja, | Appendix 7a Sucralose | Bijlage 8 Vitaminen, Mineralen, Sporenelementen, Eiwitten, Vetten, Koolhydraten in Voedingsmiddelen, Kruiden | Bijlage 9 Himalayazout | Bijlage 10 Toxic Ingredients You Should Avoid | Bijlage 11 Bijwerkingen Ritalin(Methylfenidraat) | Bijlage 12 Aspartaam, hoe een stof wat gaten in de hersens van muizen brandt veilig voor menselijke consumptie werd bevonden. | Bijlage 13 Hypoglycemia | Bijlage 14 Budwig | Bijlage 14a Geitenmelk: waarom het lichter verteerbaar is dan koemelk | Bijlage 15 E nummers | Bijlage 16 Cadeaus om te vermijden | Bijlage 17: Dieetmaatregelen tegen kanker | Bijlage 18 "Hoe tanden in elkaar zitten." | Bijlage 19 kankercellen uitroeien door suikers te vervangen door gezonde vetten | bijlage 20 meer over kankergenezing | bijlage 21 Zuurzak Soursop | Bijlage 22 Crisis en oplossingen: roggker=recht op gezondheid, geluk, kennis en rechtvaardigheid | Bijlage 23 Milieuschandalen (hier stond eerst de G4dv, die is verplaatst naar de beginpagina) | Bijlage 24 Het Echte Nieuws over gif in het milieu | Bijlage 24 a Hout | Bijlage 25 vooronderzoek G4dieet | Bijlage 26 Vooronderzoek TVtandpasta | Bijlage 27 Voorbeelden van de denkfout in de Westerse Medische Wetenschap, waardoor ze steeds de plank misslaan als het aankomt op bepalen wat gezonde voeding is: Calcium en beta caroteen | Bijlage 28 Kruiden | Bijlage 29 Vitamines, Mineralen, eiwitten, vetten em koolhydraten | Bijlage 30 Gevaar van magnetron en vooral van in voedsel in plasticbakken verwarmen | bijlage 31 Schema voedingsmiddelen:vitamines, mineralen, eiwitten, vetten en koolhydraten | Bijlage 32 Schema Bedenkelijke stoffen, E-nummers, toevoegingen, giffen | Gifvrij dieet en Gifvrije verzorging | Bijlage 33 kankerbestrijding | bijlage 34 Het gevaar van pinda's | Bijlage 35 Proteïnen in yoghurt | Bijlage 36 Eten uit de natuur | Bijlage 37 Superfoods: a.Aloë Vera, b.Omega 3-6-9 olie, c.Kefir, d.Kombucha, e.Yoghurt, f.Cranberrysap,g. Gember, h.walnoten, i. zonnebloempitten, j. bosbessen, k.zeewier, l.wortelsap, m.ginkgobiloba,n. guldenroede, o.peu dárco, p. driekleurig | Bijlage 37 a. Aloe Vera | Bijlage 38 The Problem with Wheat | Bijlage 39 Himalaya Zout vs De rotzooi die voor zout doorgaat | Bijlage 40 Benefits of Goats milk over Cows milk | Bijlage 41 The problem with most vegetable oils and margarine | bijlage 42 for healthy bones calcium, vitamin D, vitamine k2, magnesium, trace elements | Bijlage 43 The dangers of acrylamide (carbohydrates baked above 210 degrees Celcius) | Bijlage 44 Gevaren van plastic, aluminium en andere verpakkingsmaterialen | bijlage 45 Dangers of Fishoil and better sources for omega 3 | bijlage 46 fruit tegen kanker (aardbeien, cranberries etc) | bijlage 47 Hoog tijd voor een nieuwe schijf van 5 | bijlage 48 Uitleg hoe inentingen autisme veroorzaken door glutamaat productie in de hersenen te stimuleren wat schadelijk is voor de hersenen en voor de hersen ontwikkeling | bijlage 49 Korte Geschiedenis van Monsanto, pagina van Dr Mercola± In Amerika vechten ze voor wat hier heel gewoon is±etiketten waar op staat wat er in voedsel zit. | Bijlage 50 Nep ADHD diagnoses | Bijlage 51 Vrouw vertelt over uitgelekt NASA document over oorlog tegen de mensheid | bijlage 52 Bij medicijn dat zogenaamd cholesterol verlaagd juist 52$ hogere kans op plak in de aderen rondom het hart/ 52@ higher chance of heart plaque when tajking certain cholesterol lowering medicines. | Bijlage 53 Welke oliën zijn veilig om te verhitten? | Bijlage 54 Dr Mercola over Genetisch Gemanipuleerd voedsel"de tekenen dat de hegemonie van Monsanto begint te tanen | bijlage 55 Dr Mercola: genetisch gemanipuleerd voedsel: ontworpen om insecten te doden, maar het maakt ook onze cellen kapot. | Bijlage 56 Dr Mercola Alzeheimer detectie methode, en g4dv ook preventief voor Alzheimer | Bijlage 57 Het einde van het antibiotisch tijdperk aangebroken door toenemend aantal antibiotica resistente bacteriën, Ook hierop is de g4dv een antwoord. | Bijlage 58 Vaccinaties gaan om geld, niet om ziektebestrijding | Bijlage 59 Artikel Dr. Mercola over kankerverwekkende zaken in persoonlijke verzorgings- en huishoud producten | Bijlage 60 Dr. Mercola: Pesticiden kunnen neurologische schade aanrichten, gebruik liever etherische olie voor huisdieren en plant liever goudsbloem in de tuin | Bijlage 61 5 miljoen chronisch zieken in Nederland, zorg VS ook waardeloos | Bijlage 62 Gevaar vaccinaties | Bijlage 63: Gevaren antibiotica in vlees (artikel va Dr. Mercola) | Bijlage 64: Gevaren Testosteron behandeling | Bijlage 65 transvetten zijn de boosdoeners, verzadigde vetten zijn juist goed! (Dr Mercola) | Bijlage 66: Hippocrates Health Institute | Bijlage 68:NVWA hoge boetes voor gezondheidsclaims | Bijlage 69: Voor een gezond hart heb je gezonde vetten nodig | Bijlage 70 Eieren moet je bewaren op kamer temeratuur, niet in de koelkast! | Bijlage 71: Gevaren van niet gefilterd water | Bijlage 67:Boetes voor het zeggen dat iets buiten de farmaceutische industrie gunstig voor de gezondheid is | Bijlage 72 Vitamine D bronnen | Bijlage 73 Chiazaad voedingsinformatie | Bijlage 74: Voordelen van gefermenteerd voedsel | Bijlage 75 9 voedingsmiddelen die je nooit moet eten | Bijlage 76 Top 10 artikelen van Dr. Mercola van 2013 | Bijlage 77: Dr Mercola: De beste wapens tegen griep. | bijlage 78 The secret of longevity | bijlage 79 Het Grote Vaccinatie Debat 15 december 2013 | Bijlage 80 Lead Developer Of HPV Vaccines Comes Clean, Warns Parents & Young Girls It?s All A Giant Deadly Scam | Biijlage 81 How Grazing Cows Can Save the Planet, and Other Surprising Ways of Healing the Earth | Bijlage 82 De Verborgen Gevaren van Vaccinaties | Bijlage 83 CDC Admits as Many as 30 Million Americans Could be at Risk for Cancer Due to Polio Vaccine | Bijlage 84 We hebben 100 keer meer microben dan cellen in ons lichaam. De meeste helpen ons. Zullen we hun ook helpen? | Bijlage 85 Belang van licht en slaap | Bijlage 86 Artikel Dr Mercola over vergissingen in voeding die tot voedings tekorten leiden. | Bijlage 87 In Amerika beïnvloedt Junkfoodindustrie diëtistenopleidingen | bijlage 88 Dr Coldwell: Elke kanker kan in 2 tot 16 weken genezen worden | Bijlage 89: Want to Know over Tetanus | Bijlage 90: Dr. Russel Blaylock | Bijlage 91 Wat zijn opvliegers? | Bijlage 92, Dr Mercola: One in 25 Patients End Up with Hospital-Acquired Infections, CDC Warns | Bijlage 93 Dr Mercola Toxic Combo of Roundup and Fertilizers Blamed for Tens of Thousands of Deaths | Bijlqge 94 New Studies Show Optimizing Vitamin D Levels May Double Chances of Surviving Breast Cancer, Lower LDL Cholesterol, and Helps Prevent Autism | Bijlage 95, Dr.Mercola: How Vitamin D Performance Testing Can Help Optimize Your Health | Bijlage 96: Be Wary About This Food - It Can Wreck Your Ability to Walk, Talk, and Think | Bijlage 97 Gevaren van Vaccinaties (Mercola) | Bijlage 98: Ouders moeten geïnformeerd worden over de gevaren van vaccineren om een goede keus te kunnen maken | Bijlag 99: Zonnebrandmiddelen gevaarlijker dan zon als het gaat om huidkanker | Bijlage 100 Ignoring This Inflammatory Early Warning Signal Could Cost Your Life | Bijlage 101 Mijd Giffen, Niet Voedingsmiddelen! | Bijlage 102 Mentale rust | Bijlage 103: Voordelen van Kurkuma | Bijlage 104: Dr Mercola article Kruid tegen kanker | No Words | Bijlage 105: Dr Mercola: Sun , vitamin D and vitamin B3 crucial for longevity | Bijlage 106 Cowspiracy film en kritiek | Bijlage 107 Artemesia een effectief anti-malaria kruid | Bijlage 108, Chemotherapie is gevaarlijk | Bijlage 109 Canola oil, what is it, and is it good or bad for people? | Bijlage 110 Are peanuts good or bad for you? | Bijlage 111 Halloween recipes | Bijlage 112 Vaccinatieschade | Bijlage 113 Immigrants seek herbal remedies | Bijlage 114 more_doctors_confessing_to_intentionally_diagnosing_healthy_people_with_cancer | Bijlage 115 Dangers of vaccinating pregnant women | Bijlage 116 Omega 3-6-9 mengsel | Bijlage 117 Waarom er geen koolzaadolie zit in het omega 3-6-9- mengsel van de g4dv | Bijlage 118 Vaccinaties | Bijlage 119 Judy Wilyman, PhD on amti vaccination | Bijlage 120 Wetenschappelijke argumenten die de Keshe scam blootleggen | Bijlage 121 ECEH bacterie | Bijlage 122 grains | Bijlage 123 Make your own chocolate | Bijlage 124 Vaccine Violence | Bijlage 125 Italian court rules mercury and aluminum in vaccines cause autism: US media continues total blackout of medical truth | Bijlage 126 Dr Mercola: Vaccines and Neurological Damage | Bijlage 127 Why many doctors do not vaccinate their own children | Bijlage 128 These graphs show why many doctors don't vaccinate their own children | Bijlage 129 Leaflet Infanrix | Bijlage 130 Vaccine Madness | Bijlage 131 Japanse slachtoffers vaccin baarmoederhalskanker slepen overheid en farmareuzen voor de rechter | Bijlage 132 Pregnancy, labour, delivery and child care | Appendix 133 healing diet for our canine friends | Bijlage 134 Flowchart edible or non-edible | Bijlage 135 Keeping children healthy naturally | Bijlage 136 Vaccines and the Amygdala | Bijlage 137 Revolving door between politics and big pharma explained | Bijlage 138 Ingrediënten Vaccins | Bijlage 139: Medisch scheikundige geeft drie redenen waarom hij zijn kinderen niet laat vaccineren | Bijlage 140 Ryan's story | Bijlage 141 NVKP lezingen dr Hans Moolenburgh | Bijlage 142 HPV vaccine | Bijlage 143 Dr. Hans Moolenburgh over fluoride | Bijlage 144 Baby dies three days after getting six vaccines | Bijlage 145 Interview Trouw met Dr Hans Moolenburgh | Bijlage 146 Jacob van Lennep | Bijlage 147 Flow chart "to believe or not to believe medical or nutritional advice" | Appendix 148 The case experts make against vaccines | Apendix 149 Dr Mercola article: Experts admit Zika threat fraud | Appendix 150 Sudden deaths among health advocates | Appendix 151 Thimerosal | appendix 152 Herd immunity? | Appendix 153 Formaldehyde in vaccines | Appendix 154 Why doctor's say "Do not take the flu shot!" | Bijlage 155 Vaccineren? Natuurlijk niet! En wel hierom: | Appendix 156 Vaccine makers bypass WHO regulations | Bijlage 157 Het probleem van overbehandeling bij borstkanker | Bijlage 158 Chemotherapie vermoordt u | Bijlage 159 Borstbesparende operatie beter dan amputatie voor overlevingskansen bij borstkanker | Appendix 160 Vaccine induced bone fractures | Bijlage 161 hulpstoffen in Vaccins toegegeven door CDC | Appendix 162 meningitis: symptoms, how to prevent, how to treat | Appendix 163 Training of nutrtionists often shady | Appendix 164 Molecular Biochemist Dr.Lucija Tomljenovic, PhD, explains why vaccines not only don't work, but are extremely harmful and can be lethal as well | Appendix 165 CDC knew about MMR vaccine autism link as early as 1999, but covered it up | Appendix 166 Scientists at the vaccine safety debate January 2011 | Appendix 167 Vaccinated children 5 times more likely to contract auto immune diseases | Appendix 168 Before and after vaccine: this is what mass brain destruction looks like | Appendix 169 Hepatitis B | Appendix 170 Countries where vaccines are not mandatory and the nazi roots of vaccines and drugcompanies | Appendix 171 The dangers of soybean oil | Appendix 172 Vaccines do not protect against Measles | Appendix 173 HPV vaccine | Appendix 174 Hoogleraar Peter Gøtzsche over corruptie in de farmaceutische industrie | Appendix 175 Dr Arlan Cage | Appendix 176 How vaccines damage your immune system | Appendix 177 Vaccines are not tested properly | Appendix 178 Documentaries exposing pharma fraud | Appendix 179 Dr Suzanne Humphries | Appendix 180 Dr Russel Blaylock: Vaccinations can kill you or ruin your life | Appendix 181 Doctors who clearly explain why vaccines are neither safe nor effective | Appendix 182 Dr Sherri Tenpenny | Appendix 183 Alan Phillips attorney Vaccine Rights | Appendix 184 Dr Rebecca Carley | Appendix 185 Vaccines bargain basement of the medical industry, says Maurice Hilleman (who developed 36 vaccins) admits AIDS and Cancer causing virusses were added to vaccines | Appendix 186 Many independent studies show vaccine dangers, Damages paid by pharmaceutical companies for vaccine damahge | Appendix 187 The truth behind Vaccinations | Appendix 188: Guess what happened to Nazi war criminals responsible for the genoside of millions: After aquittal or a short prison sentence they went back to being CEO's for big Pharma! | Appendix 189: Mercola: What?s the Right Dose of Exercise for a Longer Life? | Appendix 190 What happened to Dr Mercola? | Bijlage 191: hoofd RIVM zegt Kindervaccinaties veroorzaken hersenvliesontsteking

Laatste wijziging op: 10-05-2013 10:43